Guus en Danny

De KNVB was er verrassend snel bij. Vrees voor kapers op de kust kan het niet zijn – Nederlandse coaches zijn uit, in het buitenland. Binnenlandse clubs zitten ook niet te wachten op Danny Blind. Zijn geloofsbrieven als coach zijn flets, om niet te zeggen kleurloos.

Best vreemd dat de bondscoach van Oranje ruim twee jaar voor zijn aantreden reeds benoemd is. In Zeist zullen ze dat visie noemen, maar ik houd het op achterkamertjesgemorrel. Nog net geen geritsel onder ballotagevrienden. Alleszins een conservatieve reflex om vernieuwing en avontuur te voorkomen. Directeur betaald voetbal, Bert van Oostveen, rommelt al langer met zijn personeelsbeleid. Transparantie nul. Dat Guus Hiddink de komende twee jaar bondscoach wordt met Blind als assistent leek wel een staatsgeheim. Iedereen wist het, maar niemand mocht het zeggen.

De KNVB als sluiproute.

Pas toen Ronald Koeman als beoogd bondscoach kaltgestellt was, kon het lekken beginnen. En daar is de fluwelen Guus Hiddink met zijn talloze mediavrienden een meester in. Aimabele netwerker op Navoschaal.

De benoeming van de Achterhoeker tot bondscoach verdient hoe dan ook geen schoonheidsprijs. Warme, ronde man, tactisch en communicatief ervaren, maar in de eindsprint met Koeman kwakte hij er behoorlijk op los. Aan de rand van intrige, niet op zijn Hiddinks dus. Gedirigeerd door een laffe KNVB, dat zeker.

Nog steeds is niet duidelijk waarom Ronald Koeman in laatste instantie werd afgeserveerd. Waren de bobo’tjes in Zeist bang geworden van zijn eigenzinnigheid? Was er sponsordruk? Met Hiddink zou tumult altijd beperkt en geregisseerd blijven, met Koeman viel dat nog af te wachten. Bert van Oostveen is niet de moedigste onder zijn gelijken. Hij wil zijn carrière graag afsluiten als pijproker.

Weg Ronald, leve Guus.

Alleen, dat gezeur over continuïteit van beleid en visie slaat natuurlijk nergens op. Hoe zou een gewone sterveling in de continuïteit van Louis van Gaal kunnen staan. Zeker Guus Hiddink niet, die sinds jaar en dag organisch aan de culturele navelstreng van archetype Johan Cruijff ligt. Tussen die twee is geen ruimte voor een karatetrap van Louis.

Je kan er nu al gif op innemen dat Danny Blind over twee jaar kritisch zal gevolgd worden vanuit Barcelona. In de laatste stammenstrijd van Ajax koos Blind de zijde van Van Gaal en dat gestempelde verleden zal hem blijven achtervolgen. Johan uit Barcelona heeft nog een arsenaal aan banderilla’s in voorraad.

De keuze voor Blind als toekomstig bondscoach is nauwelijks minder dan een oorlogsverklaring aan de clan-Cruijff. Ik kan niet wachten om De Telegraaf en VI te lezen. Zij zullen niet nalaten Danny Blind er in publieke tuchtiging aan te herinneren dat hij fout in de oorlog was. Het voetbalwereldje is te primitief voor amnestie.

Eigenlijk heeft de KNVB afscheid genomen van experimentele avant-garde in het voetbal. In de persoon van eerst Hiddink en later Blind als bondscoach is gekozen voor zekerheid en braafheid.

De dug-out als terras.

Guus gun ik het zeer, die laatste kabbelende jaren - zijn voetbaltestament is eerder geschreven. Toen hij nog een shaggie rookte in de dug-out en de spelers op een WK na de wedstrijd trakteerde: pousse-café en voor de dames een likeurtje.

Vervlogen tijden die niet meer terugkomen. Hiddink zal Danny Blind in nostalgie laten sterven. Moedeloos happend naar de hitte van de mens. Als coach had Blind alvast het gezag niet om nog een beetje warmbloedig met spelers om te kunnen gaan. Te bang ook voor innige socialisatie, bleek tijdens zijn korte regnum bij Ajax.

Danny Blind blijft een Zeeuw.

    • Hugo Camps