Begin geen tweede leg

Monique Snoeijen schrijft de soundtrack van haar leven.

Deze week: oud zaad.

Mannen hebben het ook niet makkelijk. Een vriend had laatst een ontluisterende ervaring. Hij zat in de tram tegenover een meisje met prachtig lang blond haar. Dat meisje staarde naar hem. Dat wil zeggen: ze staarde. Maar niet met wapperende wimpers. Ze staarde in het luchtledige. „Ze keek dwars door me heen”, zei hij. „Van de ene op de andere dag was ik onzichtbaar geworden.” Let wel: deze vriend is halverwege de veertig en bijzonder aantrekkelijk. Hij is lang en slank, heeft goede jukbeenderen en volle, zwartgrijze lokken. Dat meisje had waarschijnlijk gewoon haar lenzen niet in.

Maar de angst om opeens onzichtbaar te zijn, herken ik op mijn vijfenveertigste wel. Ik herinner me de woorden van Claudine Taittinger, de ‘femme fatale in ruste’ aan wie een aantal jaren geleden in NRC Handelsblad een feuilleton was gewijd. Claudine Taittinger herinnerde zich levendig – „al te levendig” – het moment waarop zij zich er plotsklaps rekenschap van gaf dat de mannen door haar heen keken, in plaats van náár haar. „Nog bevangt mij de huiver als ik terugdenk aan dat moment. (...) Op die gewraakte dag, wandelend langs de zee in de voorjaarsbries, terwijl mijn hart zich openstelde voor een lente vol nieuwe avonturen, was mijn plotselinge onzichtbaarheid een geweldige schok. Geen heer der schepping keek. ”

Nooit heb ik mij gerealiseerd dat mannen van 45 diezelfde angst hebben. Zou de huiver van mijn vriend te maken hebben met dat alarmerende nieuws over oud zaad? ‘Kind met oude vader heeft meer ellende’, was vorige maand de kop in NRC Handelsblad. Gek genoeg heb ik er daarna niets meer over gehoord. Misschien omdat chefs van kranten- en televisieredacties veelal mannen zijn en zij het bericht snel hebben weggemoffeld. Want het was geen vrolijk nieuws voor mannen met een tweede leg. „Vaders van 45-plus krijgen veel vaker een kind dat later ADHD heeft, of manisch-depressief is”, stond er. Ook autisme, psychose, drugsgebruik en zelfmoord komen vaker voor vergeleken met kinderen van vaders van 20 tot 25 jaar.

Het moet voor veel veertigers een enorme schok zijn geweest. Jarenlang hebben zij rondgelopen met het idee dat vrouwen jong bevrucht moeten worden, maar dat zij zich rustig een leven lang kunnen blijven voortplanten. Maar nu is dus wetenschappelijk bewezen dat ook mannen, biologisch gezien dan, na hun vijfenveertigste over the hill zijn.

Voor de mannen die Een mooie jonge vrouw van Tommy Wieringa (46) hebben gelezen, moet de klap extra hard zijn aangekomen. Dat boek gaat over een oude man die een verhouding begint met een mooie jonge vrouw. De man waakt ervoor om, als hij in aanwezigheid van de jonge vrouw naakt is, voorover te buigen. „Omdat dan zijn buik en borst zich van zijn geraamte leken los te maken en in vormeloze plooien omlaag vielen.” Dus wat doet de man? Hij zakt door zijn knieën als hij de dop van de tandpasta moet oprapen. „Hij probeerde er geen steunend geluid bij uit te stoten.”

Voor de goede orde: die man is 42! Sorry hoor, nu moet ik toch even iets ten faveure van tobbende veertigers zeggen. Laatst had ik iets heel gezonds van 43 aan mijn fiets hangen. Die heb ik weliswaar niet naakt een tandpastadopje zien oprapen, maar ik zou er geen enkel bezwaar tegen hebben gehad. En weet u hoe oud acteur Matthew McConaughey is? Bijna 44!

Zolang veertigers hun buik niet laten staan, is er niets aan de hand. Ze moeten alleen geen kinderen meer verwekken. Het is tijd voor een nieuwe overheidscampagne: ‘Voorkom pech, begin geen tweede leg’.

    • Monique Snoeijen