Column

Prettige reality

Facebook koopt voor twee miljard dollar een bedrijf dat virtualrealitybrillen maakt. Twee miljard voor een bril, daar koop je twintig keer NRC Media voor. Maar dan heb je wat: tele-gaming, tele-vergaderen, tele-porno. Dat kan niet met een krant.

In 1994 had je ook al virtualrealitykoorts. Toen maakten Van Kooten en De Bie een filmpje over een man die zelf een virtualrealitybril had geknutseld: brommerhelm met viewmastercamera als vizier. Onderweg naar z’n werk keek hij lekker plaatjes van zonnige stranden met vrouwen in bikini. „Dat ik dus een prettiger reality hep, dan de reality die ik al ken.”

Subliem. Is je reality ongezellig, zet er gewoon een schermpje tussen.

Denk ook aan de schermen die zaterdag snel werden neergezet op de Dam toen de Chinese president langsliep. Ziet-ie de demonstranten niet, zodat-ie een prettiger reality hep.

De wereld is vol zulke schermpjes. Overal heerst Virtual Reality, deze Neppe Echtheid. Obama was hier laatst. Alle neusjes tegen het scherm, net een film! Het was ook een film, Obama is hier nooit geweest – maar nu wordt het filosofisch.

De nieuwe Amerikaanse ambassadeur is hier wel. Hij is net een week in functie en sprak zich al uit tegen Wilders. Verspreking? Nee, hij is gewoon sneller dan onze premier, die er jaren over deed voor hij het zag. Typisch Nederlands. Soms duurt het zelfs eeuwen voor we wandaden willen zien.

Ons Koninkrijk bestaat 200 jaar. De verjaardag begon in 2013 met de nagespeelde landing van koning Willem I op Scheveningen en de festiviteiten duren nog tot 2015. Met postzegels en parades – ook de tijd stond hier tweehonderd jaar stil. Nu zijn er mensen die vinden dat er bij 200 jaar Koninkrijk ook aandacht moet zijn voor onze koloniale slachtpartijen. Tja. Moet dat nou, die zweep over eigen schouder? Altijd dat gedoe over bloopers van toen. Toen is toen, toch? HOUDT HET DAN NOOIT OP? Over de Eerste Wereldoorlog lees je toch ook niks meer? O, nee, wacht.

Geschiedenis is vaak heel vervelende reality. Schermpje ertussen, dan maar?

Vanavond start de NOS-serie Het Koninkrijk. Presentator Eelco Bosch van Rosenthal zei gelukkig dat hij ook wat schaduwkanten van koningen wil tonen, anders dan de NOS normaliter doet: „Zij zijn een beetje degelijk en braaf in de Koninklijk Huis-verslaggeving.”

Beetje braaf. Zodat je dus een prettiger reality hep.

Ik stel u voor aan de wonderbaarlijke Australische schrijver Burnum Burnum (1936 –1997), een Aboriginal-activist. In 1988, op de dag dat Australië vierde dat de Britten 200 jaar eerder aan land kwamen, beklom hij de kliffen van Dover, zette de Aboriginal-vlag neer en las een Declaration voor: „Ik, Burnum Burnum, een edelman van het oude Australië, neem hierbij bezit van Engeland…” Hij vervolgde dat zijn volk de Britse vrouwen niet zou steriliseren en kinderen niet van families zou scheiden; ze zouden hooguit wat schedelmetingen verrichten om de intelligentie van de Engelsen te bepalen.

Held. Zo geef je geschiedenisles. Ik stel voor dat de NOS een serie maakt, waarbij Jörgen Raymann in een kano op Scheveningen landt. Of nee, laat hem met helikopters komen. En dat hij dan namens alle ex-koloniën Nederland opeist – en ons zo weer teruggeeft aan onszelf.