Meneer Yuksel uit Utrecht zag de machtsstrijd al aankomen

Voor of tegen Erdogan: ook hier ligt het gevoelig. ‘Het Westen is te kritisch op Erdogan.’

Afgelopen zondag hield de Turkse premier Erdogan een grote campagnebijeenkomst in Istanbul, waar honderdduizenden aanhangers op af kwamen. Op het podium zong Ugur Isilak zijn lied ‘Recep Tayyip Erdogan’, een ode aan de premier. Foto AFP

Tamer Gültekin en Alper Koçak staan ’s avonds met twee vrienden een sigaretje te roken bij de moskee van Milli Görüs in de Utrechtse wijk Zuilen. Handen diep in de zakken, want een laatste restje winter waait door de straat.

Alle vier volgen ze het nieuws uit Turkije op de voet. Op internet lezen ze meerdere Turkse kranten. „Het zijn maar lokale verkiezingen zondag, maar ze zijn een belangrijke test voor premier Erdogan”, zegt Gültekin, een twintiger met een kaal hoofd en een scherp baardje die zijn kaaklijn volgt.

Leven de verkiezingen onder Turkse Nederlanders? Je zou denken van wel na alle nieuwsontwikkelingen van de afgelopen tijd. Erdogan is verwikkeld in een felle machtsstrijd met de invloedrijke beweging van sufi-geestelijke Fethullah Gülen. Hij wordt geplaagd door een niet aflatende stroom afgeluisterde telefoongesprekken die via sociale media worden verspreid en die corruptie in zijn regering zouden aantonen. In reactie daarop heeft Erdogan Twitter en YouTube laten blokkeren.

Toch blijkt het nog best een opgave om Turkse Nederlanders te vinden die op de hoogte zijn van de laatste verwikkelingen. In twee koffiehuizen in de Utrechtse wijk Lombok is de interesse nihil. „Ik volg het niet joh, alle politici zijn corrupt”, zegt een man die met zijn zoontje achter een laptop zit.

In grillroom Pasa aan de Amsterdamsestraatweg is het niet veel anders. „Ik volg het nieuws van een afstandje”, zegt eigenaar Cengiz Yuksel, een oudere seculier die dürüm döners klaarmaakt. „Die machtsstrijd zag ik al lang aankomen. Wij [seculieren] hebben Erdogan altijd gewaarschuwd voor Gülen. Het is een kankergezwel. Maar hij wilde niet luisteren.”

Daar is Alptekin Akdogan het absoluut niet mee eens. De NS-conducteur heeft wel sympathie voor Gülen. Hij is als tiener een keer naar een zomerkamp van de beweging in Groningen geweest en zijn ouders hadden meerdere boeken van de geestelijke in de kast staan. „Ik steunde Erdogan lange tijd, maar sinds 17 december ben ik compleet van mening veranderd”, zegt hij met een verwijzing naar de datum dat de machtsstrijd escaleerde. „Ik heb veel Turkse collega’s en bijna allemaal zijn ze voor Erdogan. Sommigen willen niet meer met me praten”, zegt hij met een lach.

Ook voor de jongens bij de moskee zijn de verkiezingen een gevoelig onderwerp. „We zijn heel goede vrienden, maar we praten eigenlijk nooit over politiek”, zegt Koçak – zwarte leren jas en haar strak in de gel. „Te gevoelig.” Hij is zelf een aanhanger van Erdogan, maar zijn vriend Gültekin niet. Alle vier vinden ze dat er in het Westen te veel kritiek is op Erdogan. „Hij heeft van Turkije een succes gemaakt, maar een islamitisch land mag natuurlijk niet te machtig worden.”

    • Toon Beemsterboer