Meezingen gaat vanzelf

Dit weekend zingen tienduizenden mensen Hazes-klassiekers mee met Roxeanne en André jr. // Hazes’ muziek blijft tien jaar na zijn overlijden populair // „Ik denk niet dat papa ooit vergeten wordt.”

Vorig jaar tijdens Holland Zingt Hazes was er in totaal 50.000 man publiek. Foto ANP

Net na zijn overlijden, zegt Roxeanne Hazes (21), konden zij en haar broer André jr. (20) de muziek van hun vader André Hazes niet aanhoren. Dat deed te veel pijn. Nu geven zijn liedjes juist steun en kracht. En begrijpen ze wat hij werkelijk met zijn teksten heeft bedoeld. Vorig jaar, bij de laatste show van Holland Zingt Hazes in de Ziggo Dome, klapte Roxeanne „in elkaar” van emotie. Maar dat gaf niet. „Want we waren onder ons.” In de zaal had ze veel kinderen zien zitten op de schouders van hun ouders. Dat een nieuwe generatie ook weer opgroeit met de muziek van haar vader, vindt ze een mooi idee. „Ik denk niet dat papa ooit vergeten wordt. Daar word je als kind heel gelukkig van.”

Tien jaar geleden dat hij overleed

In september is het tien jaar geleden dat André Hazes, de immens populaire Amsterdamse volkszanger, op 53-jarige leeftijd overleed. Een logische aanleiding voor een eerbetoon; komend weekend loopt de Ziggo Dome dan ook vier keer vol voor het meezingfestijn Holland Zingt Hazes. Vorig jaar was er bij deze (uitverkochte) shows in totaal 50.000 man publiek.

De ‘levenspop’, zoals André Hazes zijn muziek noemde, leeft onverminderd door. De man die ieder liedje van zijn repertoire vol overgave met lange uithalen zong, trekt nog steeds volle zalen. Men wil hem voelen. Men wil nog steeds zijn emoties – de weerslag van zijn kapotgeleefde leven – in zijn liedjes horen. Van de eenzaamheid tot het dronkemansverdriet. „Papa was zo volks, zo normaal. Hij zong simpele teksten die zo wáár waren. Je hoeft geen fan te zijn om dat te voelen”, zegt Roxeanne Hazes.

De succesvolle musicalproductie Hij Gelooft in Mij, over Hazes’ leven, draait nog tot en met augustus 2014. Joop van den Ende, in de jaren tachtig enkele jaren manager van de volkszanger, tekende in 2007 een contract met weduwe Rachel Hazes voor deze muzikale theaterproductie over haar man. In de musical, die nu al anderhalf jaar met zeven voorstellingen per week draait, zijn 22 Hazes-nummers verwerkt. De fans smullen van Martijn Fischer als Hazes, maar van een ‘Hazes-sing-along’ is in deze voorstelling geen sprake. Simpel: het script laat nergens de mogelijkheid tot meezingen toe.

Onze manier van rouwen

Komend weekend deint de massa mee op hits in originele arrangementen, vertolkt door de twee kinderen van Hazes en artiesten als Jeroen van der Boom, Gerard Joling, Simone Kleinsma, Karin Bloemen, Danny de Munk, Anita Meyer en wat minder bekende nummers. „Het meezingen gaat als vanzelf”, aldus Stage Entertainment, dat Holland Zingt Hazes organiseert in samenwerking met Melvin Producties, van de familie Hazes. „Dit is onze manier van rouwen”, zegt Roxeanne Hazes. „Op zo’n avond zijn we allemaal nabestaanden en maken we het met zijn allen heel intiem.”

De constante aantrekkingskracht laat zich verklaren. Volgens theaterproducent Van den Ende wint Hazes’ muziek nog ieder jaar aan populariteit – zie het succes van de musical Hij Gelooft In Mij. Maar er is meer: „Zijn liedjes en teksten hebben nog niets aan zeggingskracht verloren en dragen er zelfs aan bij meer betekenis te geven aan de tijd waarin wij nu leven.” Hazes-liedjes geven houvast, meent ook zanger en host van de meezingavonden, Jeroen van der Boom. En ze gaan dwars „door alle doelgroepen heen”. Er is geen artiest die Hazes’ liedjes niet wil zingen, zegt Van der Boom. Hij ervaart eenzelfde saamhorigheid en energie als bij andere populaire muziekevenementen als Vrienden van Amstel en Toppers-shows in de Arena. „De sfeer van zingen met vrienden. Biertjes en gezelligheid, even vergeten na een lastige week. Van stratenmaker tot advocaat.”

Hij geloofde niet in zichzelf

De basis van Holland Zingt Hazes is gelegd bij het uitvaartspektakel in de Arena in 2004. Dat was een plek voor collectief nationaal verdriet, met de kist met het stoffelijk overschot op de middenstip. Het was zowel droevig als feestelijk, er werd hartstochtelijk gehuild door fans met Hazes-hoeden die „al dagen de weg kwijt waren” en er werd uit volle borst gezongen. „Hij geloofde niet erg in zichzelf, maar miljoenen geloofden wel in hem”, sprak burgemeester Cohen, te midden van alle artiesten.

„Dat afscheid was een belangrijk onderdeel van de mythevorming rondom het fenomeen André Hazes”, zegt Joop van den Ende. „Nergens ter wereld is een artiest ooit met zoveel publieke belangstelling begraven.” 48.000 mensen zaten op de tribunes. De herdenking werd door 6 miljoen mensen op televisie bekeken, van wie 1 miljoen uit België. Na een herdenkingsconcert in Ahoy is een jaar later op 23 september 2005 een deel van zijn as met tien vuurpijlen de lucht in geschoten vanaf het strand van Hoek van Holland. Op dezelfde dag is zijn standbeeld onthuld in de Amsterdamse Pijp.

Hazes is na zijn dood alleen maar groter geworden. 96 procent van de bezoekers van Holland Zingt Hazes 2013 gaf vorig jaar aan bij een volgende editie weer te komen. Hazes was een anti-held die door Nederlanders massaal in het hart gesloten werd.

    • Amanda Kuyper