André Hazes wordt nooit vergeten

De Ziggo Dome is dit weekend vier maal gevuld met fans van André Hazes. Iedereen houdt van zijn emotionele ‘levenspop’, van stratenmaker tot advocaat.

Holland Zingt Hazes vorig jaar met zanger/presentator Jeroen van der Boom en de kinderen van André Hazes, André jr. en Roxeanne. Foto ANP, LEVIN DEN BOER

Net na zijn overlijden, zegt Roxeanne Hazes (21), konden zij en haar broer André jr. (20) de muziek van hun vader niet aanhoren. Dat deed te veel pijn. Nu geven zijn liedjes juist steun en kracht. En begrijpen ze wat hij werkelijk met zijn teksten heeft bedoeld. Vorig jaar, bij de laatste van de vier shows van Holland Zingt Hazes in de Ziggo Dome, klapte Roxeanne „in elkaar” van emotie. Maar dat gaf niet. „Want we waren onder ons.” In de zaal had ze veel kinderen zien zitten op de schouders van hun ouders. Dat een nieuwe generatie ook weer opgroeit met de muziek van haar vader, vindt ze een mooi idee. „Ik denk niet dat papa ooit vergeten wordt. Daar word je als kind heel gelukkig van.”

In september is het tien jaar geleden dat André Hazes, de immens populaire Amsterdamse volkszanger, op 53-jarige leeftijd overleed. Een logische aanleiding voor een eerbetoon en komend weekend loopt de Ziggo Dome dan ook vier keer vol voor het meezingfestijn Holland Zingt Hazes. Net als vorig jaar toen er voor het eerst vier van deze (uitverkochte) shows voor in totaal 50.000 man publiek waren. Vandaag is bekendgemaakt dat er in maart 2015 opnieuw shows komen.

De ‘levenspop’ zoals André Hazes zijn muziek noemde, leeft onverminderd door. De man die ieder liedje van zijn repertoire vol overgave met lange uithalen zong, trekt nog steeds volle zalen. Men wil hem voelen. Men wil nog steeds zijn emoties – de weerslag van zijn kapotgeleefde leven – in zijn liedjes horen. Van de eenzaamheid tot het dronkemansverdriet. „Papa was zo volks, zo normaal. Hij zong simpele teksten die zo wáár waren. Je hoeft geen fan te zijn om dat te voelen”, zegt Roxeanne Hazes.

De succesvolle musicalproductie Hij Gelooft in Mij over Hazes’ leven draait nog tot en met augustus 2014. Joop van den Ende, in de jaren 80 enkele jaren manager van de volkszanger, tekende in 2007 een contract met weduwe Rachel Hazes voor deze muzikale theaterproductie over haar man. In de musical, die nu al anderhalf jaar met zeven voorstellingen per week draait, zijn 22 Hazes-nummers verwerkt. De fans smullen van Martijn Fischer als Hazes, maar van een ‘Hazes-sing-along’ is geen sprake. Simpel: het script laat de mogelijkheid tot meezingen nergens toe. Vorig jaar juni kreeg de musical een uitvergroting met meezingconcerten – een ‘ode’ aan het leven en de muziek van Hazes, met hits als Bloed, Zweet en Tranen, Een Beetje Verliefd, Zij Gelooft in Mij en De Vlieger.

Ook komend weekend deint de massa mee op hits in originele arrangementen, vertolkt door kinderen van Hazes en artiesten als Jeroen van der Boom, Gerard Joling, Simone Kleinsma, Karin Bloemen, Danny de Munk, Anita Meyer. „Het meezingen gaat als vanzelf”, aldus Stage Entertainment dat Holland Zingt Hazes organiseert in samenwerking met Melvin Producties, van de familie Hazes. „Dit is onze manier van rouwen”, zegt Roxeanne Hazes. „Op zo’n avond zijn we allemaal nabestaanden en maken we het met zijn allen heel intiem.”

De constante aantrekkingskracht laat zich verklaren. Volgens Joop van den Ende wint Hazes’ muziek nog steeds aan populariteit. Zie het succes van Hij Gelooft In Mij. Maar er is meer. „Zijn liedjes en teksten hebben nog niets aan zeggingskracht verloren en dragen zelfs bij om meer betekenis te geven aan de tijd waarin wij nu leven.”

Hazes-liedjes geven houvast, meent ook zanger en host van de meezingavonden, Jeroen van der Boom. En ze gaan dwars „door alle doelgroepen heen”. Samen met de band van Eric van Tijn stelt hij het concert samen. Er is geen artiest die Hazes’ liedjes niet wil zingen, meent Van der Boom. Hij ervaart eenzelfde saamhorigheid en energie als bij andere populaire muziekevenementen als Vrienden van Amstel, de stadionconcerten van Guus Meeuwis en de Toppers-shows in de Arena. „Het is de sfeer van zingen met vrienden. Biertjes en gezelligheid – even wordt alles vergeten na een lastige werkweek. Van stratenmaker tot advocaat.”

De kiem van Holland Zingt Hazes is gelegd bij het uitvaartspektakel in de Arena in 2004. Dat was een plek voor collectief nationaal verdriet, met de kist met het stoffelijk overschot op de middenstip. Het was zowel droevig als feestelijk. Er werd hartstochtelijk gehuild door fans met zwarte Hazes-hoeden die „al dagen de weg kwijt waren”, en er werd uit volle borst gezongen. „Hij geloofde niet erg in zichzelf, maar miljoenen geloofden wel in hem”, sprak toenmalige burgemeester Job Cohen.

„Dat afscheid was een belangrijk onderdeel van de mythevorming rondom het fenomeen André Hazes”, concludeert Joop van den Ende. „Nergens ter wereld is een artiest ooit met zoveel publieke belangstelling begraven.” Er zaten toen 48.000 mensen op de tribunes. De herdenking werd door 6 miljoen mensen op televisie bekeken, van wie 1 miljoen uit België. Na een herdenkingsconcert in Ahoy is een jaar later op 23 september 2005 wat van Hazes’ as met vuurpijlen de lucht in geschoten vanaf het strand van Hoek van Holland. Op dezelfde dag is zijn standbeeld onthuld in de Amsterdamse Pijp.

André Hazes is na zijn dood alleen maar groter geworden. 96 procent van de bezoekers van Holland zingt Hazes 2013 gaf vorig jaar aan bij een volgende editie weer te komen. Hazes was en blijft de anti-held die door Nederlanders massaal in het hart gesloten werd.