Huiskamerschatten voor heel even uitgeleend

Fransje Weaver in haar keuken Foto H. ten Cate en T. Tittse

Ze grijnzen je breed tegemoet, de tenen van een reusachtige blote voet, in een slipper gestoken, de nagels slordig gelakt. Er is maar één kunstenaar in Nederland die zo goed de intiemste details van het menselijk lichaam kan schilderen. Daarom twijfelden Hans Dekkers en Stasja Draisma geen ogenblik toen ze het schilderij Bergreeks (2003) van Ina van Zyl zagen. Die geel-groene tenen in hun ‘ontroerend’ krappe lijst moesten bij hen thuis komen te hangen, in de woonkamer. Voor geen enkel kunstwerk in de wereld willen ze het nog ruilen: „Al boden ze ons Vermeers Gezicht op Delft ervoor in de plaats aan.”

Het is n van de vele tientallen ontroerende bewijzen van de liefde die Amsterdamse particulieren koesteren voor de kunstwerken bij hen thuis. Ze zijn ooit aangekocht, gevonden op een vlooienmarkt, geschonken door de kunstenaar of geruild met een collega. De meeste eigenaren willen er nooit meer afstand van doen. Daarom is het des te uitzonderlijker dat nu zo’n vijftig van deze kamerschatten zijn uitgeleend aan het CBK in Amsterdam, dat dertig jaar bestaat. De instelling die kunst uitleent aan particulieren maar ook tentoonstellingen organiseert, maakt – net als alle CBK’s – woelige tijden door. Ze worden met opheffing bedreigd, de subsidiebudgetten worden door gemeentes afgeknepen.

Op de door Hanne Hagenaars samengestelde jubileumtentoonstelling Be Calm wordt duidelijk hoe belangrijk kunst is in het dagelijks leven van mensen. De veelzijdigheid in het CBK is enorm. Er is rijp en groen, bekend en totaal onbekend, amateur- en topniveau door elkaar. Steeds prikkelt ieder werk je fantasie: waar zou ik het hangen? Waar stel ik het me voor? De oom van Femmy Otten stond het in de muur gemetseld gipsbeeld van zijn nichtje af („mijn Mona Lisa”). Hedy d’Ancona kreeg van haar partner Aat Veldhoen een schitterend efemere tekening in mistig rood. Maartje Korstanje en Sander van Deurzen ruilden hun heerlijk blitskikkerige werk uit bewondering voor het werk van de ander. Hoogtepunt is het neo-folkloristische werk van Gijs Assmann, een groot, abstract, uit knopen opgebouwd banier dat jubelt van kleur. De titel dekt de lading van waar de tentoonstelling in het CBK voor staat: Liefde.

    • Lucette ter Borg