Bij PEC lag plan finalefilm al klaar

Zelden had een club zo veel geluk met de loting in het bekertoernooi. Voor de Blauwvingers lonkt Europa.

NEC-keeper Dennis Gentenaar druipt af na de verloren bekerwedstrijd tegen PEC. Hij verkeek zich op een afstandsschot. Foto ANP

Of Zwolle er rekening mee had gehouden dat het gisteravond de bekerfinale zou bereiken? Formeel zeggen ze allemaal dat NEC heus een niet te onderschatten tegenstander was, maar het antwoord is ja. Direct nadat scheidsrechter Danny Makkelie affloot, verschenen er ledreclames langs de randen van het veld met het webadres finalepeczwolle.nl erop. De toeschouwers werd gevraagd om hun aansteker of mobiele telefoon omhoog te houden – ten behoeve van de ‘finalefilm’.

Logisch ook: zelden zal een club zo veel geluk hebben gehad met de loting in het bekertoernooi. Tot aan de halve finale was Excelsior, de toenmalige nummer zeven van de eerste divisie, de moeilijkste tegenstander geweest. Vier van de vijf wedstrijden in aanloop naar de finale mocht PEC in eigen huis afwerken, waarvan twee tegen een amateurclub. Ook toen de laatste vier ploegen bekend waren, kreeg PEC weer de gerieflijkste opdracht: een thuiswedstrijd tegen een degradatiekandidaat in de eredivisie.

En nu, na de 2-1 overwinning op NEC, maakt PEC zelfs een gerede kans op Europees voetbal. Dan moet Ajax vanavond winnen bij AZ en ook landskampioen worden, waarvoor de ploeg van trainer Frank de Boer op schema ligt. Of PEC volgende maand de bekerfinale wint of verliest, doet dan niet meer ter zake: het mag Europa in. Vanaf volgend seizoen wordt een mogelijke Europese plek voor de verliezend bekerfinalist overigens afgeschaft. Zelfs daarmee boft PEC.

Dat betekende nog niet dat de Prins Hendrik-Ende Desespereert Nimmer-Combinatie zich gisteren eenvoudig naar de finale voetbalde, ook al staat ze negen plaatsen hoger op de ranglijst in de eredivisie dan de Nijmegen Eendracht Combinatie. Wel duidelijk werd dat de spelers van PEC tenminste enig idee hadden hoe ze elkaar moesten bereiken. Bij NEC werd manhaftig getracht om de kluchtige Schot Michael Higdon van bespeelbare ballen te voorzien, een streven waarin zijn medespelers vaker niet dan wel slaagden.

Op het middenveld bij PEC loopt een verbindingsspelertje – hij is 1,70 meter – rond uit Odendaalsrus, provincie Vrijstaat, Zuid-Afrika. Als hij de tegenstander niet hinderlijk voor de voeten liep, kwistte hij gisteravond met mooie passes. Kamohelo Mokotjo is zijn naam, en technisch directeur Martin van Geel van Feyenoord zal zich nog weleens afvragen waarom de begaafde middenvelder in de voorbije seizoenen in ’s hemelsnaam niet aan de bak kwam in Rotterdam-Zuid.

De kans kwam van PEC-trainer Ron Jans. Toen hij afgelopen zomer aantrad, was de club verdienstelijk elfde geworden in de eredivisie. Maar hij verloor de gestopte routinier Arne Slot en de creatieveling Youness Mokhtar, de beste PEC-speler van vorig seizoen. In de winterstop vertrok ook linksback Rochdi Achenteh.

Maar bij Zwolle weten ze wat slim inkopen behelst. Mokotjo kwam, de Poolse middenvelder Mateusz Klich werd definitief overgenomen van VfL Wolfsburg en uit Nieuw-Zeeland werd de piepjonge linksbuiten Ryan Thomas opgeduikeld. Het elftal werd aangevuld met relatief kleurloze Nederlanders – wie had er gehoord van Maikel van der Werff of Darryl Lachman? Jans maakte van het onkruid een bloeiend boeket. Los van een inzinking speelde PEC zich dit seizoen relatief eenvoudig veilig voor degradatie.

Met wat mazzel kwam PEC gisteren op voorsprong: een schot van middenvelder Jesper Drost werd van richting veranderd en verdween achter NEC-keeper Dennis Gentenaar. De Deen Kevin Conboy maakte met een mooie volley gelijk. Tien minuten voor tijd kwam de beslissing. Centrale verdediger Van der Werff haalde van wel dertig meter uit, Gentenaar verkeek zich ijselijk op het schot en liet de bal onder zijn lichaam door slippen. NEC-trainer Anton Janssen had de 38-jarige clubman de laatste weken juist verkozen boven de blunderende Zweed Kalle Johnsson. Vertwijfeld stond Gentenaar na afloop de pers te woord, zich al te bewust van zijn fout.

Een paar meter verderop stond Thomas, de Nieuw-Zeelander met een bijzonder jeugdig uiterlijk en magische voetjes. Hij had genoten van de „ongelooflijke” sfeer in het IJsseldeltastadion, waar 10.800 mensen de overwinning van de Blauwvingers gadesloegen. „In Nieuw-Zeeland heb ik nooit voor meer dan zevenhonderd man gespeeld”, aldus Thomas, die zich mag opmaken voor de bekerfinale in een uitverkochte Kuip. „Ik hoop op Ajax als tegenstander.”

Doelpuntenmaker Drost, nog gekleed in het wedstrijdshirt met sponsornaam ‘Kraanwater graag’, vierde het succes met een biertje in de hand. Vanochtend om elf uur moest hij weer present zijn op de training, wist hi. „Dat wordt trainen op karakter. Maar dat vindt de trainer vast niet erg.”