WOII gereduceerd tot een nostalgisch plaatjesboek

Jeugdboek The Book Thief was – vooral in Amerika – een enorme bestseller. De roman van de Australische schrijver Marcus Zusak over de jonge Liesel Meminger die de Tweede Wereldoorlog overleeft dankzij de troost van boeken, is nu verfilmd door Brian Percival (Downton Abbey). De oorlog is in de film vooral een nostalgisch decor voor een sprookje over een meisje, haar pleegouders, een joodse onderduiker, en een lief blond Arisch jongetje dat fan is van de zwarte hardloper Jesse Owens.

De Dood zelf fungeert net als in het boek als verteller, maar dan met de stem van een aardige oude opa. Griezeliger is dat de film zo weinig lijkt te hebben opgestoken van alle discussies van de afgelopen decennia over films die over de Tweede Wereldoorlog gaan. Waarom de hoofdpersonen soms Duits spreken en soms niet, en vooral waarom met name Liesels pleegouders Geoffrey Rush en Emily Watson met de vetste Duitse accenten sinds ’Allo ’allo moeten praten blijft een groot raadsel.

Wat overblijft is een plaatjesboek zonder historische zeggingskracht. Het is eigenlijk nog een wonder dat daar af en toe toch nog een sprankje van het originele verhaal – dat ook over de bedrieglijkheid van woorden gaat – in te herkennen valt.

    • Dana Linssen