‘Ik wilde ook zo vrij zijn als de Beat Poets’

De jonge regisseur strikte Daniel Radcliffe voor zijn debuut. „Voor ik het wist zaten we elkaar onze diepste geheimen te vertellen.”

Kerouac (Huston),Ginsberg (Radcliffe) enCarr (DeHaan) inKill Your Darlings

Daniel Radcliffe stond hoog op het wensenlijstje van debuterend regisseur John Krokidas, toen hij begon na te denken over welke acteur de dichter Allen Ginsberg kon spelen in zijn film Kill Your Darlings. De film gaat over de jonge jaren van de dichter als student aan de Columbia University van New York, waar de latere voormannen van de Beat Generation elkaar leerden kennen. Krokidas: „Aan het begin van de film is Allen Ginsberg nog een brave zoon die aan alle verwachtingen wil voldoen, terwijl hij weet dat hij ook heel andere kanten heeft, die nog niet naar buiten komen. In de loop van de film leert hij zichzelf kennen en durft hij zijn eigen weg te gaan. Ik vroeg me af of daar misschien iets in zou kunnen zitten waar Daniel Radcliffe als acteur zich mee zou kunnen vereenzelvigen.

„Ik kende hem helemaal niet, ik gaf het scenario aan zijn agent. Die was heel enthousiast en gaf het door aan Dan. Voor ik het wist had ik een afspraak met hem om elkaar te leren kennen. Bij ontmoetingen met acteurs weet je binnen vijf minuten of je een bepaalde chemie met iemand hebt. Het klikte. Maar ik wist ook dat onze verhouding wellicht heel ongelijk zou zijn, want hij is een enorm grote filmster en ik ben een debutant. Dat zou misschien tot scheve verhoudingen kunnen leiden op de set. We bleken wel iets heel belangrijks met elkaar te delen: hetzelfde gevoel voor humor. Binnen tien minuten zaten we de meest intieme details van onze levens aan elkaar te vertellen.

„Het was dus meteen wel duidelijk dat we samen zouden kunnen werken. En toen bood hij ook nog zelf aan om auditie te doen voor de film. Hij wilde zeker weten dat hij in huis had wat nodig is voor deze rol. We hebben toen samen wat scènes met elkaar doorgenomen. Toen bleek hij heel veel emoties te hebben onder de oppervlakte die hij nooit had kunnen laten zien in zijn werk, omdat hij zo lang maar één rol heeft kunnen spelen, Harry Potter. Hij bleek woede te kunnen laten zien, passie, frustratie. Ik heb altijd geleerd dat je nooit op het moment zelf moet beslissen of je een acteur de rol wilt aanbieden, dus ik heb me ingehouden. Het grote probleem was ook: hij zou pas twee jaar later beschikbaar zijn. Hij moest eerst nog de laatste twee delen van Harry Potter maken. Daarom heb ik toch nog andere opties in overweging moeten nemen. Maar uiteindelijk ben ik weer bij mijn eerste keuze teruggekomen.”

Krokidas was in totaal bijna tien jaar bezig om zijn film over Allen Ginsberg van de grond te krijgen, ondertussen kwamen wel andere films over de Beats uit zoals Howl en On the Road. „Ik was een homoseksuele tiener in de jaren negentig die nog helemaal in de kast zat toen ik Ginsberg begon te lezen. Ik herinner me dat ik ergens had opgevangen dat Ginsberg homoseksueel was en dus ging ik naar de boekhandel om een bundel te halen. Ik geloof dat het Reality Sandwiches was. Daarin was hij zo openhartig, zo gepassioneerd over zijn seksualiteit. Dat had ik zelf in die tijd nooit gedurfd, maar dat wilde ik wel heel graag. En de kunstenaars die je leert kennen als puber of als student, die je in die fase echt raken, blijven je hele leven bij je.”

De film draait om de moord die Lucien Carr, een begaafde maar verwarde jongeman die zich in de buurt van de Beats ophield, pleegde op zijn oudere bewonderaar, David Kammerer. Ginsberg was enorm verliefd op zijn studiegenoot Carr. „Ginsberg was een verlegen jongen, Carr was veel wereldser. Carr liet Ginsberg allerlei opties in het leven zien die Ginsberg niet eens voor mogelijk hield. Dus hij werd razend verliefd op Lucien. Maar de liefde was nooit wederzijds. Uiteindelijk moest hij zich ook weer van hem losmaken, al is Carr nog lange tijd een rol blijven spelen in zijn leven.”

Opmerkelijk genoeg betekende de betrokkenheid van Daniel Radcliffe niet dat financiers meteen in de rij stonden om de film te financieren. „Weet je wat ik te horen kreeg? Daniel Radcliffe trekt geen volle zalen als hij geen toverstok in zijn hand heeft. Ik was daar zo ontdaan van dat ik zei: luister, hij speelt Allen Ginsberg, tegen het einde van de film heeft hij echt wel een stok in zijn hand. Uiteindelijk was mijn strategie dat, als ik de film zou maken met een hele groep van jonge acteurs, mensen van wie veel te verwachten valt, ik genoeg geld zou kunnen aantrekken. Om onafhankelijke films zoals deze te kunnen maken is het belangrijk om acteurs van naam en faam aan te trekken. En wat wij zulke acteurs kunnen bieden zijn personages die complexer en gelaagder zijn dan de rollen die ze meestal in Hollywood aangeboden krijgen.”

    • Peter de Bruijn