PvdA-wethouder Karakus neemt alsnog zijn verlies

Dat de nederlaag voor de Rotterdamse PvdA zó groot zou zijn, had hij niet verwacht. Lijsttrekker Karakus stapt op.

Hamit Karakus, wethouder van Rotterdam sinds 2006. Foto ANP

PvdA-wethouder Hamit Karakus (49) had iets meer tijd nodig dan zijn collega Pieter Hilhorst in Amsterdam – die meteen na de gemeenteraadsverkiezingen opstapte. Karakus maakte gisteravond bekend dat hij zich terugtrekt als partijleider van de PvdA in Rotterdam na de verkiezingsnederlaag voor zijn partij. Ook legt hij zijn taken als wethouder van wonen en ruimtelijke ordening neer.

Zelf zegt Karakus dat hij bewust even wachtte met terugtreden om zijn nieuwe fractieleden „hoop en vertrouwen te geven in de toekomst”. Na een aantal gesprekken heeft hij vertrouwen in de nieuwe club. Over het verlies van de PvdA zegt hij: „Ik ben er kapot van.”

Waarschijnlijk had hij ook even tijd nodig om de situatie te accepteren. Nadat de uitslag binnenkwam, zei hij niet aan „paniekvoetbal” te willen doen. Dat de PvdA zou gaan verliezen, en niet alleen in Rotterdam, was vooraf duidelijk. Maar dat de partij die in Rotterdam sinds de oorlog op één raadsperiode na altijd de grootste was, van veertien naar acht zetels zou duikelen, had hij niet verwacht.

Karakus trekt zich de uitslag en de lage opkomst (44,4 procent) persoonlijk aan. En hij kreeg, ofschoon hij als eerste op de lijst stond, weinig voorkeurstemmen. Dat wist hij kort na de verkiezingen niet. Als enige lijsttrekker van de grotere partijen in de stad stemde minder dan de helft van de aanhang op hem – hij kreeg een kleine 16.000 van de ruim 34.000 stemmen op de PvdA. Ook daardoor boet hij aan gezag in.

De partij verloor vooral aan D66 en SP. En aan de nieuwe islamitische partij Nida, die uit het niets met twee zetels in de raad komt.

De PvdA had het in Rotterdam moeilijk, net als in vrijwel alle gemeenten. De onvrede over de landelijke PvdA straalde af op de lokale afdelingen. Karakus had extra pech met een sterke tegenstander: Joost Eerdmans van Leefbaar Rotterdam. Achteraf wordt het optreden van Karakus in debatten zwak genoemd, en zijn verhaal verbrokkeld. In werkelijkheid viel dat mee. Maar hij was in het debat niet opgewassen tegen de sterke oneliners van Eerdmans, die als wethouder van Capelle aan den IJssel bovendien van buiten kwam en zich niet hoefde te verantwoorden voor staand beleid.

Karakus is meer een bestuurder dan een politicus, zeggen zowel politieke vrienden als vijanden. Hij was een zeer voortvarende wethouder bouwen. Zeer trots was hij op de gebouwen die onder zijn wethouderschap waren en worden neergezet, zoals De Rotterdam aan de Maasoever, de enorme markthal en het nieuwe Centraal Station. Hij zorgde voor een totale make-over van de binnenstad, die aantrekkelijker moest worden voor toeristen en hoogopgeleide bewoners.

Hij trad als wethouder voortvarend op tegen overlast door Oost-Europeanen en pakte huisjesmelkers aan. Karakus had goede contacten in Den Haag.

Maar er kleefden ook affaires aan Karakus, zoals het cliëntelisme en machtsmisbruik in Feijenoord. In die deelgemeente werd onder meer jarenlang een brandgevaarlijk, illegaal Turks meisjesinternaat gedoogd, om de Turkse achterban tevreden te stellen. Karakus was daar niet verantwoordelijk voor, maar werd er wel op aangesproken. Ook omdat hij zelf van Turkse afkomst is.

Toen een van de opgestapte bestuurders uit Feijenoord opdook op de lijst voor de gebiedscommissie, de opvolger van de deelraad, was dat voor Karakus moeilijk uit te leggen. In verschillende debatten werd hij ermee geconfronteerd.

Karakus, zoon van een Turkse migrant, zuchtte kortgeleden: „Je kan de hele dag keihard werken als wethouder, aan het eind van dag ben je toch weer een Turk.”

Naaste medewerkers weerspreken het gerucht dat hij onder druk zou zijn opgestapt. „Als er al druk op hem is uitgeoefend, dan is het om te blijven”, zegt politiek assistent Matthijs Wijga.

Het is onduidelijk wat Karakus nu gaat doen. Allereerst uitrusten, zegt zijn politiek assistent. Dat is voorstelbaar na een verkiezingsstrijd die Karakus opvallend alleen voerde. Waar Leefbaar Rotterdam lijsttrekker Eerdmans spaarde door vaak anderen naar bijeenkomsten te sturen, bleven andere PvdA-wethouders en politici vrijwel onzichtbaar in de campagne.