Tosti-ijzer zonder snoer

Scherpe aanval op het tosti-ijzer. Op de website Foodlog.nl kraakte vorige week de culinairste tante van Rotterdam, Robin Kok, pardoes het tosti-ijzer: „Soms is vooruitgang achteruitgang. Dat geldt in elk geval voor tosti-ijzers. Ondingen zijn het. Er is nog nooit een lekkere tosti uit een tosti-ijzer gekomen.”

Robin Kok is begenadigd voedselfotograaf en beheert de voorbeeldige en informatieve website Aziatische-ingredienten.nl. Schelden doet ze op Foodlog.nl. Kort, krachtig en niet in het wilde weg.

Het beste gereedschap om een tosti mee te maken, zegt ze, is een koekenpan met een deksel en ze legt er bij uit hoe het moet. Koude pan op kleine vlam. Dubbele boterham er in, deksel op de pan, brood 15 minuten aan de ene kant schroeien en wat korter aan de andere kant. Langzaam wordt hij lekkerder, zegt ze met gezag.

Maar dat ijzer? Het is helemaal geen ijzer meer. Het heet nog wel zo, maar het is een elektrisch apparaat om boterhammen met kaas en andere vulling tussen te schroeien. Tientallen modellen zijn er te koop, veel in de vorm van een handtasje, allemaal op slag afgekeurd.

Ik heb een echte. Gietijzer. Twee scharnierende zware zwarte kleppen aan een dubbele steel. Ik meen te weten dat tosti’s voor deftige dames zijn. Herinnering aan rijke mantelpakjesmeiden in de grote stad op het terras: een tonic en een tosti graag. Maar nooit kwam een dame mij om een gloeiende boterham vragen. Het ijzer staat er al een tijdje. Niet gebruikt. Het kwam mee met een gietijzeren pan van de avontuurgereedschapswinkel Qvist in Zwolle. De winkel voorziet mensen die het zich moeilijk willen maken voor hun plezier van kookgerei voor in de jungle en op de Noordpool.

Het tosti-ijzer, waarin zonodig een plak paard geroosterd kan worden, is voor gebruik onder erbarmelijke omstandigheden. Ergens buiten. Dames doen er ook aan.

Maar doet het ijzer het in huis? Robin Kok heeft gelijk; niet nodig. Maar als het in de weg staat, kun je het net zo goed gebruiken. Een proef. En zowaar. Het ijzer doet het zeker zo goed als de koekenpan van Kok.

Verrassing; uitstekend zelfs op inductie. Een gasvlam is meestal te heet voor sloom koken. Een inductiepit is fijner af te stellen. Een sensor in de plaat voelt de warmte in de bodem van de pan of in het gietijzer van een tostiklem en houdt het op de ingestelde temperatuur.

En het handige van het dubbele ijzer: rijk belegde boterhammen, te dik voor wie geen grote mond heeft, worden in het ijzer op elkaar geknepen en komen er dun en beschaafd uit. Dat kan in een koekenpan alleen met een gewicht op het brood. Minstens een baksteen.