Christus is voortdurend schokkend eenzaam

Jezus is door de Joodse raad schuldig bevonden aan godslastering, overgeleverd aan Pilatus en gegeseld. Hij zijgt ineen en toont zijn met bloedstriemen bevlekte rug. Dan staat hij op en loopt zwijgend rond op het podium.

De evangelist Johannes (Robert Burt), die in een bibliotheek vol folianten en geschriften het lijdensverhaal opschrijft, vertelt en herbeleeft alles. Hij wordt voortdurend overmand door emoties, maar neemt een actief aandeel in het martelen van Jezus en zet hem zelf de doornenkroon op.

Het is een uiterst macaber moment in de indrukwekkende enscenering van de Johannes Passion van Bach uit 2011. De aangrijpende voorstelling van de Amerikaanse bariton Dale Duesing wordt door de Nederlandse Reisopera tijdens een tournee tot en met Goede Vrijdag uitgevoerd. Het lijdensverhaal krijgt tal van lagen.

De enerverende handeling met het tierende Joodse volk dat de kruisdood eist, de twijfelende Pilatus, de dubbelrol van Johannes, de beschouwelijke aria’s en de koralen van het brave kerkvolk in de bankjes terzijde.

Het bijzonderste is de uitbeelding van Christus door de bariton Quirijn de Lang. Hij is voortdurend schokkend eenzaam en volkomen soeverein, niet van deze wereld. Pilatus is de enige die zich om hem bekommert.

Sommige koorpassages mogen beter gearticuleerd en feller klinken. Maar als geheel is de voorstelling uitermate indringend, ontroerend en meelijwekkend.

    • Kasper Jansen