Britse euroscepsis schaadt positie van Londense City

New York heeft de Londense City ingehaald. Dat is vooral een imagokwestie, zegt de topman.

Niet Londen, maar New York is nu het belangrijkste financiële centrum ter wereld. Althans, volgens de Global Financial Centres Index. Volgens Mark Boleat, die het dagelijkse bestuur voert over de City, zijn er „andere onderzoeken waarin Londen de boventoon voert”.

Hij zegt: „Heb je het onderzoek gelezen? Het is deels gebaseerd op harde data, maar voor een groot deel ook op meningen. Sommige plekken op de ranglijst zijn gewoon niet uit te leggen. Ik kom van [het Kanaaleiland, red.] Jersey. Men was ongelukkig met de plek op de lijst, en begon een brievencampagne om dat te veranderen.”

Niet dat Boleat de Global Financial Centres Index helemaal wegwuift. Want de opstellers noemen reputatieschade als belangrijkste oorzaak voor het wegzakken van de City. Londen is harder dan andere financiële centra geraakt door het schandaal rond het manipuleren van de internationale rentestandaard Libor. De bonuslimiet voor bankiers die de Europese Unie vaststelden, was een andere oorzaak. En de Britse houding jegens immigratie en het lidmaatschap van de EU. Daarover zegt Boleat: „De consensus in de City is dat het Verenigd Koninkrijk in de EU hoort. Punt. Einde verhaal. Zelfs als we geen hervormingen krijgen, moeten we in de EU blijven.”

„Voor de City is Europa essentieel. We zijn het Europese financiële centrum.” Daarom is die vergelijking met New York ook scheef, meent hij. Die stad is, net zoals Hongkong dat voor China is, het financiële centrum voor de VS, en „het leeuwendeel van de handel is Amerikaans”. „Londen is internationaal.” Dat betekent dat de Britten juist de dialoog moeten aangaan in de EU. De regering-Cameron wordt „daarin beter”, maar Boleat houdt grote kritiek. „Weet je nog dat veto in december 2011? Niemand weet meer precies waar het overging, maar hij zou het hebben gedaan om de City te redden. Dat was nieuws voor ons.”

Hij zegt: „We hebben de regering duidelijk gemaakt dat wat de City betreft er geen bevoegdheden hoeven te worden teruggehaald. We willen één interne markt voor financiële diensten, en dat betekent dat er meer op Europees niveau moet worden gedaan.”

Boleat ergert zich aan de retoriek onder politici over de EU en de immigratie. Het gevolg is dat het Britse visumbeleid aanzienlijk strenger is geworden. Hij merkt dat zakelijke bezoekers problemen hebben het land binnen te komen. „Soms kijk ik rond de tafel en zit er geen enkel Brits bedrijf, vaak geen enkele Britse bestuurder. Wat dat betreft, is de City als voetbalclub Chelsea. Immigratie is deel van Londen, brengt werk naar Londen.”

Luisteren politici wel naar hem, de stem van de bankiers? De City kampt met een imagoprobleem, beaamt hij. „Bankiers zijn voorzichtig geworden, spreken zich liever niet uit.” En aan de andere kant: „Ministers weten dat de financiële sector ontzettend belangrijk is voor dit land.”

Bang dat Londen terrein verliest aan andere financiële centra is hij niet. Singapore kampt ook met immigratieproblemen, zegt hij. Hongkong vreest voor zijn toekomst als Shanghai wordt opengesteld. En zolang de Britten in de EU blijven, zullen er ook niet veel banken naar Frankfurt verhuizen.

    • Titia Ketelaar