Waarover praten wij dit weekend?Over het Marokkanenprobleem, opdringerige mastodonten en dé nucleaire toplocatie

Bij een diner, borrel of feest blijven gesprekken vaak hangen in kabbelend gekeuvel. Maak het spannender: snijd een spraakmakend onderwerp aan of verkondig een afwijkende mening. nrc.next helpt.

Stelling: Marokkanen, werk aan uw zelfcorrigerend vermogen. Natuurlijk kreeg Geert Wilders de volle laag na zijn ‘willen-jullie-minder-Marokkanen-dan-ga-ik-dat-regelen’-speech. Succesvolle Nedermarokkanen (de Abdelkadertjes Benali) ageerden op Twitter tegen die domme autochtonen die een reductie van Marokkanen voorstaan. Maar de Nederlands-Marokkaanse intelligentsia zouden hun pijlen ook eens mogen richten op de grote groep criminelen uit hun eigen gemeenschap. Zo kunnen ze er zelf aan bijdragen dat het bestaansrecht van de PVV verdampt.

Stelling: De campagne van het Reumafonds werkt averechts. Het Reumafonds beweert dat in Nederland 2 miljoen mensen aan reuma lijden. Naar de letter klopt dat min of meer: er worden veel ziektebeelden onder een grote reumaparaplu geschaard. Maar er is nogal een verschil tussen (chronische) reumatoïde artritis op rolstoelniveau en een tennisarm. Door dit hoge getal te noemen, krijgen we het idee dat heel veel mensen reuma hebben, terwijl we daar amper iets over horen. En dus denken we: zal wel weinig voorstellen, die ziekte.

Stelling: Den Haag is geen nucleaire toplocatie. De hele stad wordt verbouwd omdat Nederland een goede beurt wil maken bij de buitenlanden, maar voor de Hagenezen/Hagenaars wordt de stad door alle barricades onleefbaar. Die extreme veiligheidsmaatregelen zijn er vanwege wereldleiders zoals Obama, niet voor de Mark Ruttes. Houd zo’n top dan ook in Amerika, dan hebben wij er geen last van. Alaska is ervoor gemaakt.

Stelling: Geachte heren mastodonten, hou toch eens uw bek! Het ging in de aanloop naar de verkiezingen niet zo goed met de PvdA in Amsterdam. En dus kwam oud-burgemeester Ed van Thijn even een handje ‘helpen’. En wat zei hij in NRC Handelsblad over lijsttrekker Pieter Hilhorst? Dat hij geen topbestuurder is en dat hij eigenlijk dacht dat Hilhorst lid was van GroenLinks. Dom, oncollegiaal en gezagondermijnend. Inmiddels is Hilhorst afgetreden – met dank aan mastodont Van Thijn.

Stelling: Een loser moet ook in de gemeenteraad. Je zult maar Amsterdammer zijn en op Pieter Hilhorst hebben gestemd: wat een ultieme loser ben je dan. Zijn PvdA verloor vijf zetels ten opzichte van 2010, dus stapte hij op. Kiezersbedrog, want ook die groep losers – toch tienduizenden mensen – moet vertegenwoordigd worden. Alleen winnaars in de raad, da’s geen afspiegeling van de bevolking. Hilhorst heeft het vertrouwen gekregen om de onfortuinlijke stem te laten horen in de politiek. Hij had niet mogen opstappen.

Feit: Minder Geert. Willen we meer of minder Geert? Minder, zo blijkt uit de cijfers van de voornamendatabase van het Meertens Instituut. De voornaam ‘Geert’ was het populairst vlak na de oorlog. In 1946 werden 494 nieuwe Geertjes geboren. Sindsdien is er sprake van een dalende trend: in 2013 kwamen er in Nederland nog maar 23 Geerts ter wereld. Dat is dus al geregeld.