Opinie

    • Marcel van Roosmalen

Marcel Wat ziet Van Vliet in de spiegel?

Het rumoer rondom het woord ‘kopvoddentaks’ dat Geert Wilders tijdens de Algemene Beschouwingen van 2009 introduceerde, moet Roland van Vliet ontgaan zijn. De belastingadviseur met wortelkleurig haar zocht al langere tijd naar een nieuwe politieke partij waarmee hij ‘een voet tussen de deur van het establishment kon krijgen’, teneinde zijn ideaal – een simpeler belastingstelsel – te verwezenlijken.

De PVV leek hem een ideaal vehikel. Dat het tijdens de verkiezingscampagne vaker over ‘Marokkaans straattuig’ en ‘islamitische uitwassen’ dan over belastingen ging, was hem niet opgevallen. Je hoorde hem er nooit over, maar eigenlijk vond hij Marokkanen hartstikke leuk. Als hij ze op straat tegenkwam groetten ze hem vriendelijk en dan kregen ze een vriendelijk goedendag terug.

Dat zijn kiezers en collega’s er anders over dachten, kwam als een volslagen verrassing. In het Tweede Kamergebouw viel hij van de ene in de andere verbazing. Waarom heeft niemand mij verteld dat ze er zo over dachten, vroeg hij zich in momenten van twijfel af. Soms trok hij zich terug op het toilet waar hij controleerde of hij zichzelf nog wel in de spiegel kon aankijken.

Eind vorig jaar schrok hij van de woedende reacties op een van de tweets die hij had verstuurd nadat asielzoekers aangaven niet te willen verblijven in een cellencomplex.

‘Nederlanders staan in rij voor voedselbank. Afgewezen illegale asielzoekers wijzen gratis bad, bed en brood af…? Eruit stampen die gasten.’

Hij dacht dat de mensen stevige taal waardeerden, maar schijnbaar zagen zij een heel ander gezicht dan het vrolijke vlezige hoofd dat hij zelf zag als hij in de spiegel keek. En toen realiseerde hij zich weer waarom hij ooit de politiek in was gegaan: vanwege een eenvoudiger belastingstelsel. Met de ideeën van Geert Wilders had hij verder niets van doen, wat kon hij daar eigenlijk aan doen?

Met de Marokkanenuitspraken van zijn politiek leider kwam het moment van bevrijding. Hij keek in de spiegel en concludeerde dat hij niet langer bij ‘de club’ paste. Tegenover de camera’s van de NOS sprak hij over de druppel die de emmer deed overlopen. „Het is een ladder van voldongen feiten bij de PVV iedere keer. Het is de zoveelste tree waar je op moet gaan staan. Ik ga naar de ladder die ernaast staat, de ladder van mijn geweten.”

Er waren er die spraken van ‘voortschrijdend inzicht’, maar in de spiegel zag Roland van Vliet een opportunist.

    • Marcel van Roosmalen