Bankierviognier

In de tijden dat bankiers, advocaten en andere fatcats uit de Londense City van ons geld zakenlunch en -diner ruimhartig met Meursault, Batârd of Puligny wegspoelden, dreigde er op een bepaald moment een witte Bourgogne fatigue. De Engelse wijnschrijfster Jancis Robinson had daar destijds echter wel een oplossing voor. Condrieu vond zij een probaat middel tegen deze destijds dreigende chardonnayoverdosis, las ik in een wat oudere editie van Decanter. Ook deze blanc uit de noordelijke Rhône zou de drinker, die gewend was aan complexe wijnen, zeker behagen.

Inderdaad heeft de verantwoordelijke viognierdruif voor de verwende smaakpapillen een fascinerende ontdekkingsreis in petto door terra incognita, die slechts voorafgegaan wordt door één déjà vu moment: Condrieu siert zich graag met hetzelfde prijskaartje als hoge Bourgogne.

Toch is de niet te hete curry uit India die collega De Vos vandaag op het vuur heeft, een mooi excuus om een fijne viognier open te trekken. Nu hoeft dat overigens niet per se in de papieren te lopen. Op de overzichtsproeverij van Vinoblesse vorige week trof ik de verse 2013 viognieroogst van Domaine des Murettes uit Minervois.

En die presenteerde zich als een vloeibare versie van de curry. Breed uitwaaierend in geur en smaak. Kruidig, geurig, fleurig, exotisch, spicy, maar dan koel en in een wijnglas. ‘Wel 100% viognier, geen condrieu’ meldt de assortimentsgids. Vandaar ook maar een tientje.

    • Harold Hamersma