Bijwerking is vervelend, maar medicatie is levensreddend

Vorige week stond op de voorpagina van De Volkskrant een groot artikel over bijwerkingen op seksueel gebied na het stoppen van bepaalde antidepressiva (SSRI’s, selectieve serotonine heropname remmers).

De dag na het verschijnen van dit artikel kwam er een patiënt op het spreekuur. Hij wilde stoppen met zijn SSRI uit angst voor blijvend libidoverlies. Zeven weken eerder werd hij opgenomen met een ernstige depressie nadat hij een zelfmoordpoging had ondernomen. Na vier weken SSRI-gebruik was hij enorm opgeknapt en kon hij naar huis. Nu wilde de man stoppen met zijn antidepressivum.

Laten we teruggaan naar de basis: waarom worden SSRI’s gebruikt? Artsen (voornamelijk psychiaters en huisartsen) schrijven dit medicijn regelmatig voor bij patiënten ernstige depressies. Die zijn zeer somber, hebben gedachten aan de dood, slapen of eten niet meer en voelen zich hopeloos. In Nederland waren er in 2010 ongeveer 900.000 mensen die een antidepressvium gebruikten.

Hieronder bevindt zich een zeer grote groep patiënten met terugkerende ernstige depressies waarbij een SSRI essentieel is om de depressie te behandelen en ook op langere termijn weg te laten blijven.

Hoewel het mogelijk om meer patiënten gaat en de bijwerking ontzettend vervelend is, zijn 19 meldingen op 900.000 gebruikers niet veel patiënten die deze bijwerking rapporteren(0,002 procent). Het is zelfs opvallend laag, wetende dat seksuele bijwerkingen kunnen optreden tijdens het gebruik van SSRI’s.

Een nuancering vanuit de professionele hoek is daarom belangrijk. Antidepressiva zijn effectief bij de behandeling van ernstige depressieve en angstklachten. Voor hen kan deze behandeling levensreddend zijn.

Hoe is het afgelopen met de eerdergenoemde patiënt? Hij stopte inderdaad met zijn medicatie, maar belde na vier dagen op: hij wilde opnieuw beginnen met zijn antidepressivum omdat hij zich zo depressief voelde.

enChristiaan Vinkers

Oerknal

Meer bewijs voor Christus

Wat nog bewezen worden moet, is een aanname. Als we iets aannemen, staat nog niets vast. Lees ik in NRC van 18 maart de veelbelovende titel: „Uitdijing na de oerknal is eindelijk bewezen”, dan denk ik dat bewijs zekerheid is, zoals dat over het algemeen is. Maar als ik het artikel lees, tref ik geen enkele zekerheid aan. Dit gaat dus ten koste van mijn ‘bijna-volledige-geloof’ in de oerknal en ik blijf met het zekere christendom zitten. Het is zeker dat de Here Jezus heeft bestaan, als ook al de profeten aan Hem vooraf, en de apostelen en discipelen na Hem. Het gaat mensen alleen om de inhoud van de Schrift waarvan ze niet zeker zijn. Waarom dan wel geloven in een onbewezen oerknal en niet in de inhoud van de Schrift waarvan genoeg getuigen zijn?

Jelte van der Kamp

PvdA

Verlies is eigen schuld

Bij zijn vertrek na het verlies van de PvdA stelde Hilhorst: „Het is me niet gelukt over te brengen waarvoor ik sta”. Dat is de dooddoener in zo’n geval; het is de fout van de ‘onbereikbare’ kiezer, niet van de politicus, niet van de partij. Maar zou het niet zo zijn, meneer Hilhorst, dat de kiezer bijzonder goed heeft begrepen waarvoor u staat en daar niets van moet hebben?

R.C. Cadee

    • Joeri Tijdink
    • Christiaan Vinkers
    • Jelte van der Kamp
    • R.C. Cadee