Peruaanse pap, maar met pecannoten

Het was een heerlijke week. Op zoek naar het lekkerste Peruaanse rijstdessert bekeek ik een stuk of twintig recepten van culinaire vorsers, restaurantkoks, huisvrouwen, expats en schoonmoeders. Ik stuitte op dwingende maar tegenstrijdige voorschriften over het gebruik van langkorrelige rijst, dessertrijst dan wel risottorijst. Ook serieuze vragen dienden zich aan: groeien er wel pecannoten in Peru en is bruine basterdsuiker een waardige vervanger van ingekookte rietsuiker? Maar het leverde vooral aangename ervaringen op. Wat lekker is rijstebrij gemaakt met zoete gecondenseerde melk, het lijkt wel vloeibare witte chocolade. Onder het motto ‘onderzoek alles en behoud het goede’ is dit Peruaans geïnspireerde recept geconstrueerd.

Breng in een pan met een dikke bodem 1 liter water aan de kook. Voeg het zout en de rijst toe. Laat de rijst op de matig vuur met het deksel op de pan zachtjes koken, tot de rijst vrijwel al het water heeft opgenomen. Voeg de koffiemelk toe en blijf roeren tot ook die bijna helemaal is opgenomen. Roer er vervolgens de zoete gecondenseerde melk door. Haal de pan van het vuur. Zet het deksel op de pan en laat de rijstebrij rusten en nog wat dikker worden.

Laat ondertussen de rozijnen wellen in lauwwarm water. Breng in een steelpannetje 2 dl water aan de kook. Voeg 200 gram bruine basterdsuiker toe en roer tot een siroop. Laat van het vuur af een pijp kaneel en drie kruidnagels trekken in de siroop. Vis er na een kwartier de kruidnagels uit, ze geven vrij snel hun smaak af. Het pijpje kaneel mag zeker een kwartier langer blijven weken. Zeef de siroop en voeg de rozijnen toe. Serveer de rijst naar eigen genoegen warm, lauw of koud met de siroop. Verrijk de siroop met grof gehakte pecannoten. Wie dat lekker vindt kan er ook nog geraspte kokos en/of kaneelpoeder overheen strooien.