Festivla

Gouden polsbandjes, Dixitoiletten, lockers, een irritant muntensysteem, een camping, lange houten picknicktafels, drank en muziek; alle festivalingrediënten waren aanwezig. Half maart. Middenin de stad. Binnen. In Paradiso. Ik heb de poptempel in de loop der jaren in vele gedaanten meegemaakt. 24 uur eerder was ik er zelfs nog met mijn peuterzoontje naar een kindervoorstelling. Dat was ook al een vervreemdende ervaring; zo’n mini-jasje inleveren bij de garderobe, appelsap bestellen en een wiebelend jongetje op dezelfde wc-pot laten plassen waar ik mogelijk zelf vroeger nog in gekotst heb toen ik nog twee dagen per week naar Noodlanding! ging, honderd jaar geleden. Nu was het de avond van de Gouden Kabouter Awards (hierna te noemen GKA), de cheeky Oscars van het nachtleven. Hoewel ze dus allerminst serieus bedoeld zijn (er zijn vaak categorieën als: ‘dj met de meeste groupies’ of, zoals dit jaar: ‘dj met de wildste baard’ (gewonnen door Dirrty Berry)), zijn ze inmiddels – na bijna twintig edities– toch behoorlijk prestigieus geworden. Het thema dit jaar was ‘Festivla’, dat was duidelijk. Alleen zon en modder ontbraken. Ik had voor de gelegenheid regenlaarzen onder mijn jurkje aangetrokken, mijn zusje haar giraffe-onesie. We waren uiteraard underdressed. Dat krijg je als er dragqueens komen.

De prijsuitreiking verliep chaotisch en melig, ofwel: in stijl. Bier, confetti en pleerollen vlogen door de zaal. Rond 22.00 uur werd er op de picknicktafels gedanst met stukken struik (een Lowlandstraditie) en klonk er: „Waar is het feestje? HIER is het feestje!” Een feestje was het. Volgens mij omdat iedereen massaal besloot dat bij dezen het festivalseizoen geopend was. Hoewel de GKA landelijk en soms zelfs internationaal zijn (zo viel het Belgische Tomorrowland de dubieuze eer ten deel de kabouter voor het duurste festival te winnen), viel me op dat de Amsterdamse festivals goed in de prijzen vielen. Eigenlijk kwam ik er nu pas achter hoeveel leuke Amsterdamse festivals er wel niet zijn. Om u ook in de stemming te brengen een kleine greep uit de Amsterdamse winnaars en genomineerden.

De GKA voor het ‘schattigste kleinschalige festival’ werd gewonnen door Buitenspelen (Sportpark Riekerhaven in West). Het liet daarmee bijvoorbeeld Gaasper Pleasure achter zich (ken ik niet, maar had wat mij betreft een award voor de naam verdiend). De Lowbudgetkabouter ging naar Thuishaven (bij de Minervahaven), dat daarmee qua Amsterdamse concurrentie Landjuweel (Ruigoord), Magneet (Oostpunt), Milkshake (Westerpark) en Vrijland (Roest, Oostenburgereiland) versloeg. Was ik allemaal niet geweest. En waar ik ook van baalde: genomineerd voor de GKA voor ‘het kippenvelmoment’ was onder andere het surpriseoptreden van de Vengaboys (een guilty pleasure uit mijn jeugd) op Milkshake. Ook al gemist. Het festival dat de GKA voor ‘festivals der festivals’ won – Amsterdam Open Air (Gaasperpark)– kende ik niet eens.

Nadat de awards waren uitgereikt gingen de picknicktafels aan de kant en werd er nog meer gedanst. Iemand strooide uit puur enthousiasme een potje glitter leeg over mijn hoofd. We vergaten dat het gewoon een miezerige maandag was en dat het daarna dinsdag werd, al betekende dat ook dat we weer een dagje dichter bij de zomer waren. Die mag wat mij betreft beginnen. Ik ga mijn horizon verbreden. Niet naar Biddinghuizen, Hongarije of Nevada. Dit jaar bezoek ik festivals op de fiets.