Nu ben ik als vrouw pas echt vrij

Naam: Zainab Osman (39)

Woonplaats: Wijchen

Verkiesbaar namens: PvdA

Werkt in: de zorg

De afgelopen maanden sloeg de campagnekoorts toe. Zainab ging het dorp in en overtuigde mensen ervan te stemmen voor de PvdA in Wijchen, een dorp vlakbij Nijmegen. En dan het liefst op de nummer 4 van de PvdA. Op haarzelf dus.

Toen ze nog in Somalië woonde, had ze die mogelijkheid niet. Er werd thuis veel over politiek gepraat. Maar die gesprekken kwamen de voordeur niet uit. Mensen die daar politiek actief waren verdwenen soms op miraculeuze wijze. Hun lichamen werden nergens teruggevonden.

Zainab zat op de middelbare school toen de oorlog uitbrak in Somalië. Maandenlang woonde ze met haar familie in een vluchtelingenkamp. Op haar negentiende werd ze via Dubai en Oostenrijk naar Nederland gesmokkeld. Haar leven is inmiddels op veel vlakken stukken verbeterd.

Maar dat ze nu een stem heeft die gehoord kan worden is volgens haar „het ultieme vrijheidsgevoel”. Vroeger was dat wel anders. „Eerst werd ik in een beschaafde wereld tussen vier muren gezet. Toen ik geen verblijfsvergunning had, mocht ik niet werken en niet reizen. Dat was erg. Maar het ergste vond ik dat ik niet mocht stemmen. Vooral als vrouw. Als vrouw heb je met stemrecht een bevoorrechte positie. Er zijn genoeg vrouwen in de wereld die helemaal niets te zeggen hebben. Ik vind dat wij vrouwen verplicht zijn om te stemmen.”

Zainab weet ook wel dat de situatie in Wijchen onvergelijkbaar veel beter is dan die in Somalië. Maar dat betekent niet dat het onbelangrijk is om ook hier iets voor de lokale gemeenschap te kunnen betekenen. „Als iedereen dichtbij huis een verschil kan maken, dan zorgt dat ook voor een landelijke verbetering. Ga stemmen. We moeten ons democratische stelsel in standhouden. Het kan ook anders.”

    • interviews: maral noshad sharifi