Kampioenen voor ‘blue collar America’

Tijdens de aftiteling van Grudge Match is het Rolling Stones-nummer One More Shot te horen, een toepasselijke keuze. Allereerst omdat de tekst „give me one more, one more shot” uitstekend past bij de plot over twee ex-boksers die elkaar na dertig jaar ruzie voor veel geld weer te lijf gaan. Bovendien zijn The Stones oudjes die er nog steeds toe doen, getuige ook hun aankomend optreden op Pinkpop.

Wat nou rollatorrock? Deze geriaten zijn fit als een hoentje, precies datgene wat Robert De Niro en Sylvester Stallone in de twee uur die Grudge Match duurt ook laten zien: de gezworen rivalen zijn weliswaar oud, met buikje en borstjes, maar na flink wat training kunnen ze weer mee met de besten. Stallone (1946) gooit grote zware tractorbanden omver alsof het veertjes zijn en De Niro (1943) trekt zich moeiteloos meermalen op. Zo herstellen ze hun eigenwaarde, ruimen ze de puinhopen uit hun verleden op en maakt cynisme plaats voor oprecht gevoel: een betere verjongingskuur kun je je niet wensen.

Tijdens de begintitels zijn foto’s te zien van De Niro als Jake LaMotta in Raging Bull en van Stallone als Rocky Balboa - films die vanzelfsprekend de hele tijd resoneren bij het kijken. Er wordt meermalen verwezen naar iconische scènes uit beide beroemde boksfilms: Stallone drinkt in één teug een groot glas rauwe eieren leeg en als grap loopt hij door een slagerskoelcel met bevroren vlees waar hij dit keer níet op slaat. Net als in Raging Bull is De Niro een ex-bokser die avond aan avond foute grappen vertelt in het etablissement waarvan hij eigenaar is, de Knocked Out. Hun rollen passen perfect bij hum imago: mompelende Sly versus niet op zijn mondje gevallen Bobby.

Onder de grollen over stijve ledematen en filmische metagrappen zit echter een serieuze onderlaag. Het verhaal speelt zich af in Pittsburgh en regisseur Peter Segal neemt de tijd om te laten zien hoe Stallone tijdens het ochtendkrieken arriveert bij de staalfabriek waar hij werkt, een thermoskan koffie in de ene hand, een broodtrommeltje in de andere. De armoedzaaier woont in een aftands huis, vlak onder een drukke boogbrug. Elk moment kan hij worden ontslagen, er is simpelweg geen werk meer. Hier wordt hedendaags Amerika getoond, met zijn grauwe, vrijwel verlaten en bijna failliete arbeiderssteden.

Zo steekt Grudge Match blue collar Amerika een hart onder de riem: bij Stallone keren zich de zaken ten goede, misschien geldt dit ook voor Detroit, Pittsburgh en al die andere ooit zo glorieuze plekken? Grudge Match biedt aandoenlijke nostalgie naar een Amerika dat er nog toe doet.