Spelen is wat ze het liefste doet

In de serie ‘De deal’ speelt actrice Carolien Spoor (26) een journaliste die infiltreert in de Vrijheidspartij. „Ik ben een jonge hond die niets afslaat.”

Carolien Spoor wordt regelmatig door haar vrienden op het matje geroepen. Je dendert maar door, doe toch eens rustig, zeggen ze dan. „Ze zijn bang dat ik aan mezelf voorbijraas.” Want meestal zitten haar dagen ramvol met afspraken. „Dan heb ik van negen uur ’s ochtends tot acht uur ’s avonds elk uur iets anders.” Als actrice grijpt ze alles wat op haar pad komt met beide handen aan. „Ik ben een jonge hond die niets afslaat.” Spoor wil zich als actrice zo breed mogelijk ontwikkelen; ze wil ieder soort rol uitproberen.

Haar gretigheid heeft ook praktische oorzaken: je kunt het je in deze moeilijke tijd voor de cultuursector amper veroorloven om nee te zeggen, vindt ze, want misschien is er volgende maand geen werk meer.

Gelukkig kan Spoor plannen als de beste, ze is nogal gedisciplineerd. Het is een eigenschap waar ze trots op is, maar die tegelijkertijd in de weg kan zitten, want door alles strak te organiseren schieten zaken als rust en spontaniteit er weleens bij in. „Ik zou vaker het onzekere moeten opzoeken door bijvoorbeeld spontaan bij een vriendin koffie te gaan drinken.”

Op dit moment is het meest zichtbare product van Spoors ijzeren discipline de driedelige Vara-serie De deal. Daarin speelt ze journaliste Fenna die, op zoek naar spanning en gerechtigheid, infiltreert in de Vrijheidspartij, geleid door de charismatische Wouters (Jacob Derwig). De serie is losjes gebaseerd op de opkomst van de PVV; maar het idee ontstond al voordat er daadwerkelijk een HP/De Tijd-journaliste infiltreerde in Wilders’ partij.

Daarnaast repeteert Spoor dagelijks voor Op de bodem, een toneelstuk van muziektheatergezelschap Orkater dat in april in première gaat. Het speelt in een all inclusive-hotel. „In het hotel zitten mensen uit alle lagen van de bevolking, maar ze hebben allemaal hetzelfde verlangen: ze willen ontzettend graag iets meemaken. Er worden oren afgesneden, iemand wordt door zijn kop geschoten, maar ze blijven zeggen: ‘Ik zou zo graag iets mee willen maken.’”

Omringd worden door spektakel en tegelijkertijd uitkijken naar nieuwe ervaringen: dat komt Spoor bekend voor. „Ik zou wat vaker een dag, of een week, op de bank moeten liggen. Stilstaan bij wat ik allemaal doe. Voor je het weer is er iets nieuws op je pad en ben je het vorige vergeten.”

Waarom wilde je de rol van Fenna vertolken?

„Fenna is een heel ander karakter dan ik tot nu toe heb mogen spelen. Ze laat nooit het achterste van haar tong zien. Ze is introvert en niet te polsen of te begrijpen. Het leek me meteen heel spannend om dat te vertalen.

„Ik vind het heftig dat ze infiltreert. Ik snap haar motivatie niet. Ze wil ergens voor staan, maar heeft geen idee waarvoor. Ik denk dat ze aanvankelijk vooral iets spannends wilde meemaken. Later komt er een dosis idealisme bij. Ze ziet wat Wouters Nederland aandoet en wil zijn partij kapotmaken.’’

Ben jij een idealist?

„Ik vind het moeilijk om dat begrip te definiëren. Ik ben niet politiek actief. Ik kan me enorm verbazen over uitspraken van de PVV. Het gemak waarmee mensen worden beledigd is onvoorstelbaar. Soms voel ik de onmacht om er iets aan te doen en raak ik gefrustreerd. Maar ik denk dan niet meteen: ik moet nú een column gaan schrijven, of ertegenin gaan.

„Op de middelbare school heb ik een evenement georganiseerd voor een waterput bij een school in Kenia. We haalden ruim 30.000 euro op en zijn erheen gegaan. Ik voelde de drang om iets te doen. Maar het erge is: terug in Nederland ebde dat gevoel weg. Daar kan ik me schuldig over voelen.”

Je verwierf bekendheid met je rol in de soap Goede tijden, slechte tijden, daarna ging je naar de Toneelacademie in Maastricht. Dat is opmerkelijk, want soaps zijn er vooral om een groot publiek te vermaken, terwijl de toneelschool acteren eerder als kunstvorm behandelt.

„Het was altijd al mijn droom om naar de Toneelschool in Maastricht te gaan, maar toen kon ik ineens auditie doen voor GTST. Dat leek me ontzettend gaaf vanwege de ervaring die ik er kon opdoen. Na twee jaar nam ik ontslag om alsnog naar de toneelschool te gaan, dat was immers mijn oorspronkelijke plan. Mensen vonden het raar dat ik werk bij zo’n succesvol programma aan de kant schoof voor een opleiding, maar ik wilde mezelf heel graag verbreden als actrice. En ook aanklooien en proberen zonder dat het grote publiek meteen iets over je te zeggen heeft. Bij GTST had ik elke avond twee miljoen critici.

„Acteurs kijken soms neer op soapsterren. Ik ben volledig voor de opleiding gegaan en nam het heel serieus. Daardoor namen anderen mij ook serieus. Maar ik heb me er af en toe voor geschaamd dat ik in GTST speelde, omdat het niet past bij het imago van de toneelschool. Wat een onzin, denk ik nu. Ik ben er gewoon trots op.”

Wat voor een type actrice ben jij?

„Ik ben heel gedisciplineerd en ook vrij schools; voor audities en rollen studeer ik keihard. Ik sta erg open voor regieaanwijzingen en die wil ik ook allemaal uitproberen. Ik bied niet zo veel weerstand; de regisseur weet het beter, denk ik vaak. Op de toneelschool zeiden ze soms dat ik me meer moest afzetten, dat ik autonomer moest zijn. Dat ben ik niet helemaal met ze eens. Je kunt als actrice iets aanbieden, maar als er iets van je wordt gevraagd dan vind ik dat je dat moet kunnen laten zien.”

Hoe ga jij om met de onzekerheden die het acteurschap met zich meebrengt?

„Ik weet niet hoe mijn werkweek en bankrekening er over een paar maanden uitzien. Mijn succes van nu biedt geen garantie voor de toekomst en dat vind ik moeilijk. Maar er is iets dat ik veel belangrijker vind dan zekerheid en regelmaat: spelen. Van alles is dat wat ik het allerliefste doe.

„Na de voorstellingen met Orkater heb ik weinig in mijn agenda staan. Ik probeer me daar geen zorgen over te maken door gewoon zelf iets te creëren. Samen met vijf meiden, oud-studiegenoten, heb ik bijvoorbeeld de toneelgroep Bouillabaisse opgericht. We werken nu aan The Big Britney Abusical. We vinden het fenomeen Britney Spears, waar we mee zijn opgegroeid, heel fascinerend. We weten alles over haar leven omdat het is vastgelegd. Britney is misschien wel het symbool van onze generatie; dat gaan we onderzoeken met dit project. Het stuk wordt niet elitair, want ik wil dingen maken die voor iedereen toegankelijk zijn.”

    • Kim Bos
    • Carolien Spoor