Een innige omhelzing

De mascotte van Vitesse is een arend. Foto Pics United

Een paar uur na de topper Vitesse-PSV (1-2) troffen we Merab Jordania in aangeschoten toestand achter een enorm bord fruitsalade in Grieks Restaurant Delphi tegenover het station in Arnhem, waar hij aan een tafeltje bij het raam de nederlaag zat te verwerken. We – De Gelderlander, De Telegraaf en ik – kregen allemaal een innige omhelzing, waarmee de een het makkelijker had dan de ander. Daarna verlegde de Georgiër de aandacht naar Vitesse-voorlichter Ester Bal, die zich met deze onverwachte ontmoeting ook geen raad wist, al was het maar omdat de huidige clubleiding op voet van oorlog met de oud-eigenaar en -voorzitter verkeerde.

„Shit, Merab heeft gezopen”, constateerde ze net voordat ze werd gegrepen.

„Today, we lost the title”, riep Merab Jordania en hij hief het glas.

„Vitesse!”

„Ja, Vitesse”, zei ik.

Ik kreeg een vork met een stuk banaan aangeboden.

Zo emotioneel en betrokken kenden we hem nog niet. In de jaren dat hij het als stroman voor de Russische miljardair Aleksandr Chigirinsky bij de Arnhemse club voor het zeggen had, was hij vooral onbenaderbaar. Nu trakteerde hij op fruit en drank en zei hij de hele tijd hoeveel hij van de club was gaan houden. Nadat zijn speeltje hem om onduidelijke redenen uit handen was geslagen, bleef hij de thuiswedstrijden bezoeken waarbij hij zich steeds meer als een supporter ging gedragen.

Die dag was zijn vriend voetbalanalist Jan Boskamp in zijn business-box te gast geweest. Vooraf geloofde hij net als ik nog in een landstitel, maar die droom was na elf minuten, toen onze doelman Piet Velthuizen PSV-spits Jurgen Locadia dacht uit te kunnen kappen, eigenlijk al voorbij.

„De bal deed niet gek, ik deed gek”, zei de arme Piet na afloop eerlijk toen ze hem in de spelerstunnel omsingelden en opnameapparatuur onder de neus drukten. „Het liefst kruip je na zo’n blunder onder de grasmat. Maar dat kan niet. Ik ben een prof en een man met ballen, dan ga je door.”

Op dat moment besloot Merab Jordania dat hij die zaterdagavond maar beter whisky kon gaan drinken. Na het laatste fluitsignaal stond hij nog minimaal tien minuten publiekelijk te rouwen om de uitslag.

Een schril contrast met een etage lager waar commercieel directeur Peter Gansler potentiële sponsors op de schouders sloeg. De Amerikaan zonder enige feeling met de Europese voetbalcultuur keek terug op een geslaagd ‘vader-zoon-event’, dat begon met een parade van twintig stewards met geel-zwarte vlaggen en haar dieptepunt kende tijdens de pauze toen stadionspeaker Emile Hartkamp en zijn zoon Joey een lied van André Hazes playbackten. De supporters op de tribune staken hun middelvingers op naar het duo vanwege de keuze voor dit ‘Amsterdamse lied’. Peter Gansler vond het een geslaagd event, hij was er als enige van overtuigd dat het Gelredome dankzij hem bijna vol zat.

Trainer Peter Bosz die wel wist waarvoor de mensen waren gekomen, kon zijn teleurstelling na afloop niet verbergen. Hij zei maar meteen dat Vitesse geen landskampioen meer kon worden en dat zijn team zich moest richten op de tweede plaats. Het meest opmerkelijke aan de avond was dat hij in zijn basisteam slechts één speler van Chelsea (Christian Atsu) had opgesteld, maar daarover werden tot opluchting van de clubleiding geen vragen gesteld.

Een paar weken geleden verklaarde technisch directeur Mo Allach in een interview met de Volkskrant nog dat het echt niet zo was dat ze bij Vitesse naast de telefoon zaten te wachten op telefoontjes uit Londen. Het was voor de verandering geen leugen. De clubleiding belde iedere dag zelf naar Londen om uit te leggen wat er allemaal gebeurd was, wat er in de kranten over de club werd geschreven en hoe ze dat in de toekomst wilden voorkomen.

Volgens Merab Jordania was het seizoen voorbij, dat riep hij tenminste toen hij zijn leren jas dichtritste en naar buiten liep. Hij omhelsde ons allemaal, riep een paar keer ‘Vitesse’ en kondigde aan dat hij in mei waarschijnlijk weer de baas zou zijn. Het verbaasde niemand, in Arnhem hadden we alles al een keer meegemaakt, zelfs een ex-voorzitter (Karel Aalbers) die zijn comeback aankondigde.

    • Marcels Vitesse