Zijn vuile handen heeft PSV nodig

Met dank aan Park Ji-Sung won PSV zaterdag met 2-1 van Vitesse Op huurbasis bij zijn oude club leeft de Zuid-Koreaan nog één keer op

Opjagen, afjagen. Storen. Park was overal aanwezig. Foto Robin Utrecht

De wedstrijd zaterdagavond tegen Vitesse was voor Park Ji-Sung als een eeuwigdurende ‘rondo’, met de PSV-middenvelder als lummel die voor altijd in het midden moet. Sisyfusarbeid in het Gelredome. Opjagen, afjagen. Storen. Eenmansmuurtje zijn bij een vrije trap tegen. Even knipperen met de ogen en Park was alweer voorin te vinden, om naast spits Jurgen Locadia aanspeelpunt te zijn.

Met die inzet word je dus gunsteling van voetbalgrootheden Guus Hiddink en Sir Alex Ferguson, toptrainers die Park prezen om zijn „fantastisch mentaliteit” (Hiddink) en „onbaatzuchtigheid” (Ferguson). Deze zomer keerde Park na zeven jaar terug bij PSV, maar hij miste in de eerste seizoenshelft veel wedstrijden vanwege een gekwetste voet. In zijn afwezigheid stortte de ploeg in de herfst volledig in. In cijfers: met hem in de basis won PSV 35 punten in zestien wedstrijden (2,19 punt gemiddeld). Zonder hem: vijftien uit twaalf (1,25 punt). Zaterdag weerstond PSV de belegering van Vitesse, en zo is de zevende overwinning op rij een feit. Park zij dank?

Coach Phillip Cocu vond een paar weken geleden de samenstelling voor een degelijk middenveld. Mooi is het niet met Stijn Schaars, Oscar Hiljemark en Park, maar hoe het gaat, gaat het. PSV is helemaal terug in de race om de tweede plek, die recht geeft op voorronde Champions League. Realisme en vechtlust zijn in de ploeg getreden en tegenover de traumatische reeks van de voorbije herfst – zeven wedstrijden op rij zonder overwinning – staat nu een zegereeks van zeven. Veel van die overwinningen mogen best gestolen worden genoemd, met minimale marges. „Maar onterechte overwinningen bestaan niet, alleen mooie of lelijke”, zei de Zweed Hiljemark zaterdagavond.

Perfect als belager

Park heeft dat pragmatisme verinnerlijkt, de reden ook dat hij bij Manchester United zo belangrijk was. Toen hij van PSV overkwam in 2005, nadat hij met Hiddink de halve finale van de Champions League had bereikt, werd hij gezien als marketingtool ten bate van de shirtverkoop in Azië. Wat een inschattingsfout. Voor Ferguson was hij juist complementair met de twee droomaanvallers die doorbraken: Ronaldo en Wayne Rooney. Als er vuile handen gemaakt moest worden, gaf Park altijd thuis. „In zijn rol als belager was hij perfect”, schreef Ferguson in zijn biografie. „Ik deed gewoon altijd wat hij van mij verlangde”, zegt Park nu.

Een Park in topvorm kan zelfs Lionel Messi afstoppen, als we Ferguson moeten geloven. De vorig jaar gepensioneerde United-coach bekende een fout te hebben gemaakt in de rust van de verloren Champions League-finale tegen Barcelona in 2011. „Ik vergat mijn spelers te zeggen dat Barcelona vaak in het eerste kwartier na rust wedstrijden effectief beslist. Ik had Park voor die eerste vijftien minuten op Messi moeten zetten. Dan hadden we misschien overleefd.”

Het explosieve is er wel een beetje af bij de Zuid-Koreaan. Wat is het verschil met de Park van nu en van toen? „Ik ben nu oud”, zei hij na de gewonnen wedstrijd tegen Vitesse. Door een chronische knieblessure moet hij steeds een bepaalde tijd herstellen van de krachtinspanningen die zijn werkethiek van hem vraagt. „Soms is dat één dag, soms meer”, aldus Park.

Werk voor de fijnproever

Een kwartier voor tijd ging langs de kant het bord met nummer 33 omhoog, leeftijd en rugnummer tegelijk. Het werk van Park zat erop. In de schaduw van goudhaantje Bryan Ruiz en de spectaculaire aanvaller Memphis Depay is het werk van Park voor de fijnproever. Op zijn schouders kan de jeugdige ploeg gek doen, steken laten vallen, zelfs penalty’s missen. Park was er bij de gemiste strafschop van Depay als eerste bij in de rebound, waardoor de jonge ster zich kon revancheren.

Hij is voor zijn land niet langer beschikbaar, tot verdriet van assistent-trainer Ton du Chatinier van Zuid-Korea. Het had zijn vierde WK-deelname kunnen zijn. De Zuid-Koreaanse bondscoach trok nog wel aan hem, vloog er zelfs voor naar Nederland, maar Park bleef bij zijn besluit. Op een WK heeft hij niets meer te zoeken, vindt Park zelf. Te weinig tijd om tussentijds te herstellen. Hij was in Engeland al afgegleden naar Queens Park Rangers. Op huurbasis bij PSV leeft hij nog één keer op.

Tot zijn eigen verrassing werd Park dit voorjaar weer herenigd met Hiddink, die in februari als mentor terugkeerde in Eindhoven. Hiddink was bondscoach van het Koreaanse team dat in 2002 vierde werd op het WK in Japan en Zuid-Korea. Daarna haalde hij Park naar PSV en daarvoor is de speler hem eeuwig dankbaar. „Hij is de belangrijkste man in mijn carrière”, zei Park zaterdagavond. Er is een commercial van een Koreaanse verzekeraar waarin Hiddink zijn speler lieflijk omhelst boven een tafel dampende bibimbap. Het schetst de verhoudingen: als vader en zoon.

Het vertrouwen is terug

Dat PSV alles won sinds de komst van mentor Hiddink is volgens Park geen toeval. Hijzelf was in de tijd bij Zuid-Korea al vatbaar voor de inspirerende woorden van de succescoach. Nu is Hiddink, binnenkort gepresenteerd als nieuwe bondscoach van Oranje, bij PSV balsem voor gekwetste zielen. Hoe dat werkt? Park: „Hij spreekt individueel met de spelers, en met de staf. Hij vertelde ons wat hij er allemaal van dacht, hoe wij ons kunnen verbeteren.” Is het magie? „Een beetje als magie, ja. Hij weet goed hoe hij spelers moet raken.”

Een meer aardse verklaring voor het succes is misschien de verwijdering van Adam Maher uit de basis. Cocu zette hem langs de kant na de laatste nederlaag van zijn ploeg tegen RKC, toen Maher had gezegd „tevreden” te zijn over zijn eigen spel. Hiddink veegde de middenvelder vervolgens publiekelijk de mantel uit. Het lesje nederigheid zou hard zijn aangekomen bij het voormalig AZ-talent.

En zo is de crisisstemming omgeslagen in voorzichtig optimisme. „Dit team is jong, er waren deze zomer veel nieuwe gezichten. Die aanpassing was lastig. Nu winnen we alles en is er ook vertrouwen. Het is nu belangrijk dat die jonge jongens geloof houden”, analyseerde Park desgevraagd. „Dat is het verschil.”

Gesproken in de geest van Hiddink, gelouterd door de wijsheid van Ferguson. Park Ji-Sung, de unsung hero van PSV.

    • Bart Hinke