Sapmachine met grote mond

Bij fabrieken die tomatenpuree maken, steekt ergens uit een muur een jakobsladder. Eronder staat een container. De lopende band spuugt rode prut vanuit de fabriek de container in die straks wordt opgehaald door een vrachtwagen.

Dichtbij bekeken is de prut vlokkerig rood met gele stipjes. Flardjes tomatenhuid en pitjes. Afval, maar niet onaantrekkelijk, eerder smakelijk van aanzien. Je zou er een drup Kikkoman bij willen.

Het wordt in veevoeders verwerkt. En het kan maar zo, dat aldus varkens het beste van de tomaat te eten krijgen, waar mensen het moeten doen met alleen puree.

Zo stapelgek zijn we. Net als bij appels en een sapcentrifuge. Het minst waardevolle van de appel, het sap, voor ons, de rijke pulp voor de vuilnisman. Rijk aan wat? Vezels. We moeten vezels eten van de dokter en van voedselpredikanten die zich voorheen nogal eens vergisten en bijvoorbeeld dachten dat je beter een appel eten kunt dan een Mars. Maar appelsap etst je tanden je mond uit. Je zou de centrifuge andersom moeten gebruiken. Sap voor het vee, pulp op je brood.

Langzame sapmachines zijn in de mode onder sap-is gezond-gelovigen. In deze rubriek zijn er vorig jaar twee bejubeld. Een ‘rechtoppe’ van het merk Hurom was beproefd, net als een krachtige horizontaal werkende, die eruitziet als een tank uit de Eerste Wereldoorlog. Angel heet deze beul van bijna 1.000 euro.

Ze komen allebei uit Korea. Intussen wordt de markt overspoeld met slowjuicers die allemaal op elkaar lijken. En bijna allemaal uit Korea komen. De Hurom die al zo goed was, is intussen verbeterd, zegt de importeur. Hij maakt nog meer sap, bij minder pulp.

En weer staat een nieuwe Koreaan op het aanrecht te pronk. Een Kuvings. Had de naam er niet opgestaan, zou ik hem Hurom hebben genoemd, zoveel hebben beide merken gemeen. De Kuvings wordt aanbevolen voor ongeduldige en luie sapslempers. Het ding heeft een schoorsteen waar grote stukken groente in kunnen en heel fruit; het hoeft niet klein gesneden. Maar zoek in de winkel wel naar de juiste maat appels. Of tomaten. Ze mogen niet meer dan 7,4 centimeter dik zijn, anders passen ze nog niet in de pijp en heb je weer werk.

De tomatenpulp die langzame sapmachines produceren ziet er precies eender uit als die uit een pureefabriek. En het sap, lobbig, kan makkelijk worden ingekookt tot saus of zelfs puree. Maar had je daar helemaal een langzame sapmachine voor nodig? Niet echt.

Maar trek bouillon van het restant van een vogel, stamp het karkasje fijn en doe het met de bouillon in de sapmolen. Die saus!

    • Wouter Klootwijk