Met Park doet PSV mee om plek twee

Hiddink, Park Ji-sung of Cocu? De wederopstanding van PSV heeft vele vaders. „Het is als magie.”

De wedstrijd zaterdagavond tegen Vitesse was voor Park Ji-sung als een eeuwige durende ‘rondo’, met de PSV-middenvelder als lummel die voor altijd in het midden moet. Sisyfusarbeid in het Gelredome. Opjagen, afjagen. Storen. Eenmansmuurtje zijn bij een vrije trap tegen. Even knipperen met de ogen en Park was alweer voorin te vinden, om naast spits Jürgen Locadia aanspeelpunt te zijn. Dan weer – toen rechtsachter Santiago Arias ten aanval trok – inzakken om de gevaarlijkste Vitessenaar Zakaria Labyad op te vangen. Wat lukte.

Met die inzet word je dus gunsteling van voetbalgrootheden Guus Hiddink en Sir Alex Ferguson, toptrainers die Park prezen om zijn „fantastisch mentaliteit” (Hiddink) en „onbaatzuchtigheid” (Ferguson). Deze zomer keerde Park na zeven jaar terug bij PSV, maar hij miste in de eerste seizoenshelft veel wedstrijden met een gekwetste voet. In zijn afwezigheid stortte de ploeg in de herfst volledig in. In cijfers: met hem in de basis won PSV 35 punten in zestien wedstrijden (2,19 punt gemiddeld). Zonder hem: vijftien uit twaalf (1,25 punt). Zaterdag weerstond PSV de belegering van Vitesse, en zo is de zevende overwinning op rij een feit. Park zij dank?

Coach Phillip Cocu vond een paar weken geleden de samenstelling voor een degelijk middenveld. Mooi is het niet met Stijn Schaars, Oscar Hiljemark en Park, maar hoe het gaat, gaat het. PSV is helemaal terug in de race om de tweede plek, die recht geeft op voorronde Champions League. Realisme en vechtlust zijn in de ploeg getreden en tegenover de traumatische reeks van de voorbije herfst – zeven wedstrijden op rij zonder overwinning – staat nu een zegereeks van zeven. Veel van die overwinningen mogen best gestolen worden genoemd, met minimale marges. „Maar onterechte overwinningen bestaan niet, alleen mooie of lelijke”, zei de Zweed Hiljemark zaterdagavond.

Vuile handen

Park heeft dat pragmatisme verinnerlijkt, de reden ook dat hij bij Manchester United zo belangrijk was in de grote wedstrijden. Toen hij van PSV overkwam in 2005, nadat hij met Hiddink de halve finale van de Champions League had bereikt, werd hij door de buitenwacht gezien als marketingtool ten bate van de shirtverkoop in Azië. Wat een inschattingsfout. Voor Ferguson was hij juist complementair met de twee droomaanvallers die doorbraken: Ronaldo en Wayne Rooney. Als er vuile handen gemaakt moest worden, gaf Park altijd thuis. „In zijn rol als belager was hij perfect”, schreef Ferguson in zijn biografie. „Ik deed gewoon altijd wat hij van mij verlangde”, zegt Park nu.

Niemand speelde de Italiaan Andrea Pirlo uit de wedstrijd als Park tijdens Uniteds 4-0 overwinning op AC Milan in 2010. Een Park in topvorm kan zelfs Lionel Messi afstoppen, als we Ferguson moeten geloven. De vorig jaar gepensioneerde United-coach bekende een fout te hebben gemaakt in de rust van de Champions League-finale tegen Barcelona in 2011. „Ik vergat mijn spelers te zeggen dat Barcelona zo vaak in het eerste kwartier na rust wedstrijden effectief beslist. Ik had Park voor die eerste vijftien minuten op Messi moeten zetten en Rooney links in de ruimte, voor de counter. Dan hadden we het misschien overleefd”, schreef hij. Zonder Park om zich heen maakte Messi kort na rust de 2-1. Dat kost je dan de Champions League.

Het explosieve is er wel een beetje af bij de Zuid-Koreaan. Wat is het verschil met de Park van nu en de vleugelspeler die het voorbije decennium bij PSV en Manchester United respect afdwong? „Ik ben nu oud”, zei hij na de gewonnen wedstrijd tegen Vitesse. Door een chronische knieblessure moet hij steeds een bepaalde tijd herstellen van de krachtinspanningen die zijn werkethiek van hem vraagt. „Soms is dat één dag, soms meer”, aldus Park. „Maar ik heb nu de ervaring om te compenseren voor mijn krachtverlies, daarmee hoop ik voor mijn team van waarde te zijn.”

Een kwartier voor tijd ging langs de kant het bord met nummer 33 omhoog, leeftijd en rugnummer tegelijk. Het werk van Park zat erop. In de schaduw van goudhaantje Bryan Ruiz en de spectaculaire aanvaller Memphis Depay is het werk van Park voor de fijnproever. Op zijn schouders kan de jeugdige ploeg gek doen, steken laten vallen, zelfs penalty’s missen. Park was er bij de gemiste strafschop van Depay als eerste bij in de rebound, waardoor de jonge ster zich kon revancheren. Het volgende shot zei alles over de karakters: de eerzuchtige Depay vierde de treffer uitbundig, alsof hij niet zojuist hopeloos zijn strafschop had gemist. Het moment van glorie behoorde de sobere Park toe, maar die is, ja, sober.

Hij is voor zijn land niet langer beschikbaar, tot verdriet van assistent-trainer Ton du Chatinier van Zuid-Korea. Het had zijn vierde WK-deelname kunnen worden, iets wat bijvoorbeeld geen enkele Nederlander hem voordeed. De Zuid-Koreaanse bondscoach trok nog wel aan hem, vloog er zelfs voor naar Nederland, maar Park bleef bij zijn besluit. Op een WK heeft hij niets meer te zoeken, vindt Park zelf. Te weinig tijd om te herstellen tussen de wedstrijden door. Hij was in Engeland al afgegleden naar QPR. Op huurbasis bij PSV leeft hij nog één keer op.

Mentor

Tot zijn eigen verrassing werd Park bij PSV herenigd met Hiddink, die in februari als mentor terugkeerde in Eindhoven. Hiddink was bondscoach van het Koreaanse team dat in 2002 vierde werd op het WK in Japan en Zuid-Korea. Daarna haalde hij Park naar PSV en daarvoor is de speler hem eeuwig dankbaar. „Hij is de belangrijkste man in mijn carrière”, zegt Park. „Ik dank alles aan hem.” Er is een commercial van een Koreaanse verzekeraar waarin Hiddink Park omhelst boven een tafel dampende bibimbap. Het schetst de verhouding: als vader en zoon.

Dat PSV alles won sinds de komst van mentor Hiddink is volgens Park geen toeval. Hijzelf was in de tijd bij Zuid-Korea al vatbaar voor de inspirerend woorden van de succescoach – ook al kwamen die teksten tot hem via een tolk. Nu is Hiddink, die binnenkort gepresenteerd wordt als nieuwe bondscoach van Oranje, bij PSV balsem voor gekwetste zielen. Hoe dat werkt? Park: „Hij spreekt op individuele basis met de spelers, en met de staf. Hij vertelde ons wat hij er allemaal van dacht, hoe wij ons kunnen verbeteren, stuk voor stuk.” Is het magie? „Een beetje als magie, ja. Hij heeft een grote invloed op de spelers. Hij weet goed hoe hij spelers moet raken. Hij heeft zo veel ervaring, dat is zijn meerwaarde.”

Een meer aardse verklaring voor het succes is misschien de verwijdering van Adam Maher uit de basis. Cocu zette hem langs de kant na de laatste nederlaag van zijn ploeg tegen RKC, toen Maher had gezegd „tevreden” te zijn over zijn eigen spel. Hiddink veegde de middenvelder vervolgens publiekelijk de mantel uit. Het lesje nederigheid is volgens volgers van de club aangekomen bij het voormalig AZ-talent, dat zaterdag voor Park mocht invallen.

En zo is de crisisstemming omgeslagen in voorzichtig optimisme. „Het was een moeilijke tijd voor het team, voor mij ook. Dit team is jong, er waren deze zomer veel nieuwe gezichten. Die aanpassing was lastig, het lukte gewoon niet. Nu winnen we alles en is er ook veel vertrouwen bij die jonge spelers. En we raken op elkaar ingespeeld. Het is nu belangrijk dat die jonge jongens geloof houden”, analyseerde Park desgevraagd. „Dat is het verschil.”

Gesproken in de geest van van Hiddink, gelouterd door de wijsheid van Ferguson. Park Ji-sung, de unsung hero van PSV.

    • Bart Hinke