Elbow: poëtische benadering van gewone sentimenten

Diepgewortelde melancholie is al vijftien jaar hét ingrediënt in de muziek van Elbow. Nu zanger Guy Garvey zijn blikveld van Manchester heeft verruimd naar New York is er aan het introspectieve karakter van Elbows muziek weinig veranderd. Het zesde album The Take Off And Landing Of Everything beweegt zich veilig op het bekende terrein van stemmige instrumentaties, gedragen zang en zo nu een dan een dramatisch crescendo. Geen band beheerst de ‘blue notes’ in de popmuziek zo goed als Elbow, van de troostrijke woorden voor mensen met gebroken harten in Real life (Angel) tot de van John Lennon geleende observatie dat New York zich van andere steden onderscheidt omdat „people are nice to Yoko” (New York morning). De bombast van het soms prominent aanwezige Halle Orchestra wordt in toom gehouden door zachte passages waarin een ouderwets Philicorda-orgel het opneemt tegen de ritmeboxbeat van het kabbelende Honey sun of de jubeltrompet in My sad captain, over mannenvriendschap en ouder worden. In die poëtische benadering van gewone sentimenten blijft Garvey een meester.