Branco’s fado weemoed

Zeventien jaar geleden stond ze voor het eerst op het podium in Amsterdam, nu telt haar oeuvre dertien cd’s. Fadozangeres Cristina Branco poogt met Idealist haar carrière samen te vatten én vooruit te blikken. De keuze voor drie cd’s benadrukt haar reikwijdte. De eerste cd Fado bevat de meest traditionele kijk op het genre, maar zelfs daar is te horen dat Branco bezig is met het oprekken van de grenzen. Voor Branco is de fado niet enkel weemoedig, ze kan ook luchtig zijn. De schijf Poemas is ingetogener. Branco zette vele gedichten op muziek, vaak met minimale instrumentatie. Haar stem heeft meer niet nodig. Naast Baudelaire en bijvoorbeeld Joni Mitchell komt ook Slauerhoff voorbij aan wie zij een heel album wijdde. Op Ideal ten slotte, gaat ze nog verder op avontuur.

    • Leendert van der Valk