Koekje

Zoals vele Nederlanders genieten wij volop van het prachtige lenteweer. Na een flinke fietstocht van ongeveer 2 uur verlangen wij naar een kopje koffie en strijken daarvoor neer op het terras van een van onze favoriete horecagelegenheden. Wij komen daar al bijna 12 jaar regelmatig langs en de meeste serveersters kennen wij dan ook wel. Deze keer echter komt een jonge stagiaire informeren wat wij willen drinken. Nadat ze de bestelling heeft genoteerd, vraagt ze of we nog wat bij de koffie willen hebben. Om even leuk te zijn, zeg ik: „Graag een koekje.” Er kan een klein lachje af bij het antwoord: „Dat zit er altijd bij.” Dat kunnen wij inderdaad al jaren beamen.

Genietend leunen wij achterover in de zon en binnen korte tijd staan de kopjes koffie op onze tafel. Waar we ook echter kijken: geen koekjes te bekennen. Mijn man schiet in de lacht en zegt, verwijzend naar onze wat strengere opvoeding van vroeger: „Dat hadden we kunnen weten, kinderen die vragen worden overgeslagen!”

    • Loes Hannessen