Cirque du Soleil weer subliem

Drie slangenmeisjes bloeien samen op uit de kluwen van lichamen die ze eerst vormden. Gisteravond was de Amsterdamse première vanKooza van Cirque du Soleil. Foto Cirque du Soleil

Een mannetje probeert zijn vlieger op te laten. Dan verschijnt er een fietskoerier met een groot pakket. Er komt een faunachtige figuur uit tevoorschijn en die leidt de hoofdpersoon een betoverend land binnen – een land waarin het tarten van de zwaartekracht zo ongeveer ieders specialiteit lijkt te zijn. Veel meer is het niet, het uitgangspunt van Kooza, de nieuwe show van het acrobatische Cirque du Soleil dat sinds donderdag zijn tenten weer heeft opgebouwd tegenover de Arena in Amsterdam. En toch is dit de beste productie die de Canadese circusmultinational in jaren heeft gemaakt.

Bezienswaardige nummers heeft Cirque du Soleil in elk programma, en de aankleding is altijd meer dan voyant. Allengs is uit die omlijsting echter een eigen genre ontstaan dat ergens tussen kunst en kitsch schommelde en de voorstellingen pretentieuzer maakte dan goed voor ze was. Kooza breekt daarmee. De aankleding is opnieuw wondermooi, de enscenering is nog steeds verrassend en de toepassing van theatertechnieken maakt ook deze show tot een fonkelend klank- en lichtspel. Maar het grote verschil is dat de nummers, die vroeger wel eens verzopen in de overdaad aan opsmuk, ditmaal vooropstaan. Eromheen cirkelen allerlei clowneske mimespelers, terwijl Comedy Capers-achtige agenten een boef opjagen en een curieuze hond een plas doet. Maar al die komische fratsen, inclusief een knekelhuis als showballet, staan deze keer niemand in de weg. Ze maken de show alleen maar beter. En ze maken volop ruimte voor de topnummers die hier worden vertoond.

Uit een menselijke kluwen maken zich drie slangenmeisjes los, van wie er één haar hoofd op de grond kan leggen om daar met haar voetjes omheen te trippelen. Het trapezewerk is subliem. Een man op een eenwieler rijdt rondjes met een superlenige collega op zijn schouders en in zijn armen. Vier koorddansers rijden metershoog op fietsjes. Een stoelenstapelaar klimt steeds hoger. Een dame voert de snelheid van draaiende hoepels zodanig op dat ze sneller gaan dan het blote oog scherp kan zien. En twee mannen draaien door druk en tegendruk twee wagenwielvormige attributen razendsnel in het rond, om daarop zelf fenomenale krachtpatserscapriolen te vertonen.

Het gaat bij Cirque du Soleil dus weer om de circuskunsten, en niet meer om de kitsch.