Administratie- kotsen

Wie verzint toch al die extra kosten die we moeten betalen, bovenop de euro’s die op het prijskaartje staan? Schande, tiert Reinout Labberton.

Een bulldozer aan het werk bij een kolenmijn in Kentucky. 40 procent van de uitstoot van CO2 in de VS komt door kolen. Het is de meest vervuilende energiebron. Foto AFP

Beeld je eens in: je doet boodschappen in de supermarkt, rekent af bij de caissière, maar voordat je je boodschappen van de lopende band mag halen, moet je eerst administratiekosten betalen en nog een extra bedrag, omdat je met overwegend Duitse euromunten hebt betaald in plaats van Zuid-Europese.

Soit, je rekent de 5 euro extra af om je boodschappen in je tas te mogen stoppen. Terwijl je de supermarkt uitloopt, kijk je nog even op de bon en ziet dat je ook nog voor een verzekering tegen vastlopende winkelwagenwieltjes hebt betaald. Tsja, vergeten de caissière te vragen die optie af te vinken.

Het lijkt vreemd, maar voor veel diensten en producten worden allerhande extra toeslagen berekend, waarvan je je mag afvragen welke extra kosten hiermee eigenlijk gedekt moeten worden en waarvan je denkt: waarom zaten de kosten niet bij de prijs inbegrepen als ze sowieso betaald moesten worden?

Moedeloos lappen we ervoor. Verzet is zinloos en fatsoenlijke alternatieven om dit soort toeslagen te vermijden, zijn er doorgaans niet. Wat rest, is het onbehaaglijke gevoel met volstrekt ondoorzichtige machinaties van doen te hebben – praktijken van empathieloze graaiers.

Betalen in termijnen

Wie verzint dat studenten die liever in termijnen hun collegegeld betalen (het leeuwendeel, dunkt me) 24 euro extra moeten aftikken? Wie verzint dat conducteurs onterechte boetes in de trein wél eerst moeten vorderen, in de hoop dat niet iedereen een restitutieformulier gaat invullen? Wie verzint dat bij volledig geautomatiseerde transacties toch administratiekosten worden berekend? En kennen zij echt de uurtarieven van het administratieve werk dat diodes, schakelaars en microprocessors verrichten, terwijl je ook een telefoniste had kunnen bellen voor 15 cent per minuut?

Wie deze dingen verzint, minacht zijn naaste, denkt dat wie zijn portemonnee trekt voor 10 euro, ook wel 11 euro kan dokken. Die extra euro is alle gezeik niet waard. En draai het eens om: er is geen instantie die een euro korting geeft voor de moeite dat je naar een winkel bent gelopen, of een computer hebt aangezet, toch?

Ik kan me moeilijk inleven in zulke zielloze zakkenvullers, die het beetje creativiteit dat hen nog rest, dopen in cynisme en kleinzerige hebzucht. Toch weten zij vlijtig van een simpel online formulier een kleine hindernisbaan te maken, vol vervolgschermen en vage verhogingen. Geïnstitutionaliseerd sleutelgeld is het, waarbij ik mijn online betaling niet kan afronden voordat mij weer wat geld uit de zak is geklopt.

Verkeersboete met trap na

Zelfs de staat, van wie we bescherming mogen verwachten, doet hier vrolijk aan mee. Onze staat heeft huis-tuin-en-keuken-mensenhaters in dienst van wie er één heeft verzonnen dat het prima is een trap na te geven van 7 euro administratiekosten bovenop een zure verkeersboete. (En dan nog voor 7 euro spelfouten maken op mijn boete! Hoetelaar!)

Behoort zo’n figuur, die zulke kosten verhaalt, tot het soort horken dat in een volle trein hoopt dat iemand anders opstaat voor een zwangere vrouw? Het soort inhalige kantoorslaven dat de vrijwillige stadsgids geen fooi gunt maar hem wel uitvoerig bedankt? Het soort miezerige kwallen dat in een wegrestaurant zijn bordjes weliswaar netjes maar ongesorteerd op het dienblad stapelt en dit vervolgens niet wegbrengt? Het soort dat graag bij Monopoly de bank is om er af en toe het briefje met de laagste waarde uit te pakken?

Ongetwijfeld zullen de bedenkers van administratiekosten normale mensen zijn. Toch veranderen zij plots in anonieme kruipers als ze een kans zien misbruik te maken van de beperkingen die consumenten ondervinden in het normale betaalverkeer.

Kom bij mij niet aan met het verhaal dat er altijd redelijke alternatieven zijn. Kom bij mij niet aan met dat het mijn eigen keuze is waaraan ik mijn geld uitgeef en dat ik die onvermijdelijke administratiekosten dus ook maar te accepteren heb. Doe je dat toch, dan weet ik wie in een volle trein plots héél druk op z’n mobiel gaat kijken als er een zwangere vrouw binnenkomt en geniepig de maatschappij verziekt.

Schrijf je brief aan de krant maar, en we weten wie dusdanig eerloos en empathieloos is dat hij of zij nog het miezerigste gewin publiekelijk durft te vergoelijken.

Maar nee, díe brief schrijf je niet, je bent zelf véél erger. In een tijd waarin een boete een ‘uitstel van betaling’ heet, en een omleiding een ‘alternatieve route’, verzin je vast een eufemisme om de wanklank van ‘administratiekosten’ te smoren. En daarmee heb je de wereld weer een stukje slechter gemaakt.