Ronkende recensies The Grand Budapest Hotel: magisch, geestig en inspirerend

Scene uit de film met vlnr: Paul Schlase als Igor, Tony Revolori als Zero Moustafa, Tilda Swinton als Madame D. en Ralph Fiennes als Mr. Gustave.

Wes Anderson heeft weer een typische Wes Anderson-film afgeleverd. The Grand Budapest Hotel is geheel in stijl van deze excentrieke Amerikaanse regisseur gevuld met een collectie onnavolgbare personages.

De 44-jarige Anderson was eerder al onder meer verantwoordelijk voor identiek The Royal Tenenbaums (2001) en Rushmore (1998). De op het Internationaal Filmfestival Berlijn onderscheiden nieuwste film van Anderson speelt zich af tijdens - en is een ode aan - het interbellum in Zubrowka; een fictief Midden-Europese land.

Het Grand Budapest Hotel kent excentrieke bewoners, de beau monde van de republiek Zubrowka. Acteurs van dienst zijn onder meer Ralph Fiennes, Tony Revolori, Willem Dafoe, Saoirse Ronan, Edward Norton en de karakteristieke Bill Murray. Zij vormen en horen graag bij de vrolijke filmfamilie van Anderson waar ze zo graag bij horen.

)

The Grand Budapest Hotel is een magische kijkdoos

“Verborgen onder snorren, bakkebaarden, latexrimpels, tatoeages en wijnvlekken dwalen ze door een rijk gedetailleerd poppenhuis”, schrijft recensent Coen van Zwol in NRC (****).een avontuur vol slapstick en achtervolging.

“Hij is de meest herkenbare filmauteur van dit moment. (…) Anderson verplaatst ons naar fantasiewerelden. (…) Daar kan hij zijn sluwe humor en wilde associaties volledig uitleven en creaties als het geslacht Desgoffe-und-Taxis realiseren; een mesjokke mix van SS, vampirisme, fin-de-siècle decadentie en Hongaars fascisme. The Grand Budapest Hotel is een magische kijkdoos; sensueel en lichtvoetig. Maar wel bevolkt door mensen van vlees en bloed. (…) Dat in deze in nostalgie gedrenkte fata morgana weinig plaats is voor ernst of heftige emoties, zij Anderson vergeven.”

Recensent Ab Zagt van het AD (****) stelt dat het ‘ondoenlijk’ is om een film van regisseur Anderson tot in detail te beschrijven. “Er gebeurt zoveel en de logica is – op het eerste gezicht – ver te zoeken.” Maar een ‘pandemonium vol onvergetelijke types en onverwachte plotwendingen’ maakt van The Grand Budapest Hotel een aanhoudend boeiende film. “Dat maakt dit spektakel tot een bijzondere ervaring voor de liefhebbers van oorspronkelijke filmfantasieën.”

Een geestig, virtuoos geënsceneerde en inspirerende film

De Telegraaf (****) omschrijft The Grand Budapest Hotel als ‘een doos in een doos in een doos, met daaromheen een kleurige strik’. Recensent Marco Wijers

“In wisselende beeldformaten duikt Wes Anderson steeds dieper in de verzonnen geschiedenisvan het hotel, die raakt aan een duistere realiteit van opkomende intolerantie en fascisme. Zonder al te nadrukkelijk te zijn, paart de Amerikaanse filmmaker zo zijn uitbundige stilering, zijn komische gevoeligheid en zijn speelse potpourri van filmgenres aan een onderwerp dat gewicht heeft.”

Ook Trouw (****) is zeer te spreken over de film. Jann Ruyters stelt dat The Grand Budapest Hotel ‘cinefieler, excentrieker en daarmee ook wat afstandelijker’ is dan Andersons voorlaatste films Fantastic Mr. Fox en Moonrise Kingdom. “Maar niettemin opnieuw een geestig, virtuoos geënsceneerde en inspirerende film over hoe kunst en verbeelding toch de vernietiging weerstaan.”

Een fenomenale, hartveroverende luchtspiegeling

“Een geestig en warmbloedig scenario”, vindt de Volkskrant (****) van The Grand Budapest Hotel. Recensent Pauline Kleijer schrijft dat er ‘nostalgie’ uit spreekt.

“En de ondertoon is duister, want oorlog en chaos liggen in het oude Europa op de loer. Maar het draait vooral om hoffelijkheid, eruditie en trouw - waarden van alle tijden. (…) The Grand Budapest Hotel is een overtuigend eerbetoon aan verzonnen mensen in een verzonnen land in een verzonnen tijd. Een fenomenale, hartveroverende luchtspiegeling.”