Opinie

    • Christiaan Weijts

Privacytraantjes

Ondanks de nee-nee-sticker lagen er een paar maanden geleden ineens enveloppen op de mat, eerst van verhuisbedrijven, daarna van keuken- en meubelzaken. Allemaal hadden ze zich vermomd als echte post: neutrale enveloppen met transparante adresvenstertjes. ‘Aan de bewoners van…’

Pas bij de derde envelop begreep ik het: de status van ons huis was op Funda veranderd in ‘verkocht’.

Wie een rouwadvertentie in de krant plaatst, schijnt onmiddellijk reclame voor grafzerken in de bus te krijgen. Mag dat allemaal? Ja, want je adres komt uit openbare bronnen. Wel kun je aangeven van specifieke bedrijven geen post meer te willen ontvangen, maar dan is het kwaad al geschied en zijn de verhuizers en de grafsteenhouwers al bij je binnen.

Veel van de weerstand tegen het plan van ING om andere bedrijven ‘persoonlijke aanbiedingen’ te laten doen op basis van onze betalingsgegevens komt voort uit onze ervaring met ‘persoonlijke aanbiedingen’. Die dagelijkse derrie van kortingsbonnen, weekaanbiedingen en megaknallers maakt ons aan het kotsen.

Dat weten bedrijven ook. Daarom vermommen ze hun reclame als niet-reclame. Advertorials nemen lettertype en opmaak van de krant of site over en doen net of ze redactionele artikelen zijn. Folders vermommen zich als serieuze poststukken. Het meest irritant zijn wel de radioreclames die tijdens het autorijden naar je aandacht hengelen met geluiden van claxons, dashboardwaarschuwingspiepjes, sirenes… Die freaks die dat bedenken hebben echt ongelukken op hun geweten.

Doordat ons nieuwe huis nog geen nee-nee-sticker heeft, slibt het vak boven de meterkast gestaag dicht met megavroegboekkortingen en stuntknallers. Nu ik er op ben gaan letten, zie ik maar weinig nee-nee-stickers bij de brievenbussen. Slechts een op de vijf huishoudens heeft er een. Volgens een onderzoek door Q&A Research & Consultancy stelt 86 procent van de mensen prijs op die aanbiedingsfolders.

Misschien is persoonlijk op maat gemaakte reclame toch niet het grootste kwaad op aarde. Het hagelschot wordt dan precisiebombardement. Extreem doorgevoerd betekent persoonlijke reclame het einde van de massareclame. De onophoudelijke collateral damage van billboards, commercials en abri’s kan wijken als iedereen louter nog maataanbiedingen, passend bij zijn profiel, op z’n scherm krijgt. Liever het handjevol gerichte verhuis-, grafsteen- en keukenboeren dan de vloed van megavroegboekkortingen.

We doen alsof het een catastrofe is als ING bestedingsprofielen ‘doorverkoopt’, maar die gegevens zijn alleen waardevol omdat reclame wérkt. Bij een collectieve boycot van kortingsacties maakt de waarde van persoonsgegevens een vrije val.

Wacht maar tot de eerste nespressocups, tuinloungesetjes en tabletpc’s er bij ING voor bodemprijzen uit gaan. Dan zijn de privacytraantjes snel gedroogd.

We willen nu eenmaal genaaid worden. 86 procent van de brievenbusgleuven schreeuwt: Ja! Ja!

    • Christiaan Weijts