Maar hé, dit presteert je opa toch echt niet

Groot nieuws van Pinkpop: de Rolling Stones zijn dit jaar de hoofdact // Wat hebben ze daar te zoeken? Nou, greatest hits spelen – en ja, die klinken nog steeds goed // De voorverkoop begint zaterdag

Mick Jagger, gisteren in Shanghai. Foto AFP

Een lange rij wachtenden stond gisterochtend voor de deur van Paradiso, Amsterdam, waar de persconferentie van Pinkpop werd gehouden. Niet eerder was de bijeenkomst, waar traditiegetrouw het programma wordt aangekondigd, zo druk.

Pinkpop-oprichter Jan Smeets en radio-dj Giel Beelen noemden namen als Bastille, John Mayer en Haim, die allen optreden op zaterdag, de eerste dag van het festival. Ten slotte werd bevestigd dat de Rolling Stones de zaterdag zullen afsluiten. Smeets deed alsof het een grootse onthulling was („Ik sta te zweten”), al was het die ochtend al bekendgemaakt via het tourschema van de Stones zelf.

Smeets vertelde dat de band twee uur zal spelen, en dat de setlist waarschijnlijk wordt samengesteld uit verzoeken van de fans, net als tijdens recente concerten in Tokio en Hong Kong. De opwinding in de zaal én op Twitter, waar al maanden werd gespeculeerd over het Pinkpopoptreden, was groot.

Dat lijkt logisch, want de Rolling Stones vormen een legendarische band. Toch is die bijval niet vanzelfsprekend. Voor het laatste Nederlandse optreden van de groep, in 2007 in Nijmegen, was niet veel animo: 30.000 van de 50.000 kaarten werden toen verkocht. En niet alleen in Nederland, ook in andere Europese landen waren de Stones-concerten onderbezet.

Is er intussen iets veranderd? Bij de Stones zelf niet. Er is geen nieuwe cd verschenen – alleen een ‘Best Of’ – en er is geen nieuwe show.

Jagger danst nog, Richards knettert

De verandering ligt wellicht bij het publiek, dat plotseling hongert naar de band die al meer dan een halve eeuw laat horen hoe ruig, primitief en verleidelijk rock-’n-roll kan klinken. Die gretigheid zal deels zijn ingegeven door het 50-jarig jubileum in 2012, waarbij prachtige documentaires (Crossfire Hurricane) en carrièreoverzichten werden gemaakt.

En er is de dringender wordende vraag, gezien de gezondheidsproblemen van gitarist Keith Richards, na zijn val uit een palmboom in 2006: hoelang kunnen ze nog optreden?

Dat ze op dit moment zelfs nog nieuw publiek aanboren, blijkt uit de reacties op recente concerten. Afgelopen zomer was de band voor het eerst (!) te zien op het populaire Britse Glastonbury-festival. Een recensent van de Engelse krant The Guardian gaf het optreden vijf sterren, hij noemde het „ontroerend en verbluffend”. Je kunt stellen dat de Rolling Stones, met de dansende en rennende Mick Jagger en een knetterend solerende Richards, zich nu op een ‘nieuwe’ manier aan het publiek presenteren.

Want anders dan bij hun grote wereldtournees in het verleden, waar complete parkeergarages (2006) en post-nucleaire stadsgezichten (1997) werden opgetrokken, zijn er op festivals geen decors. Bij deze optredens draait het uitsluitend om de muziek.

Nu ze geen nieuwe cd te promoten hebben, spelen de Stones de laatste jaren vooral greatest hits – waarmee een weelderige historie wordt blootgelegd: zo figureerden nummers als Jumpin’ Jack Flash, Ruby Tuesday, Sympathy For The Devil, Miss You, en (I Can’t Get No) Satisfaction gisteravond bij een optreden in Shanghai.

Spiekbriefjes met songteksten

Spannend blijft hoe op 7 juni de conditie zal zijn van Mick Jagger (70), Keith Richards (70), Charlie Watts (dan 73), Ron Wood (dan 67) en de man die volgens Jan Smeets wellicht als gastmuzikant meekomt, Mick Taylor (65, gitarist van 1969 tot 1975). Ook voor de Stones komt de ouderdom met (kleine) gebreken: tijdens de Bigger Bang-wereldtournee had Jagger een zuurstoftank in zijn kleedkamer.

Inmiddels zijn daar levensgrote spiekbriefjes met uitgeschreven teksten bijgekomen, voor het geval zijn geheugen hapert. Verstopt achter een speaker op het podium liggen vellen met songteksten. En de naam van de stad waar de band op dat moment optreedt.

    • Hester Carvalho