Dansend en springend zullen de Stones op Pinkpop vooral verzoeknummers spelen

De opwinding na de bekendwording was groot. Pinkpop-oprichter Jan Smeets: ‘Ik sta te zweten.’

Een lange rij wachtenden stond gisterochtend voor de deur van de Amsterdamse poptempel Paradiso, waar de persconferentie voor Pinkpop (7-9 juni) werd gehouden. Niet eerder was de bijeenkomst, waar traditiegetrouw het programma wordt aangekondigd, zo druk. Pinkpop-oprichter Jan Smeets en radio-dj Giel Beelen noemden namen als Bastille, John Mayer en Haim, die alle optreden op zaterdag, de eerste dag van het festival. Ten slotte werd bevestigd, via een telefoontje van Mojo-oprichter Leon Ramakers, dat The Rolling Stones de zaterdag zullen afsluiten. Smeets deed alsof het een grootse onthulling was (‘ik sta te zweten’), al was het die ochtend al bekendgemaakt door de Stones zelf.

Smeets vertelde dat de band twee uur zal spelen, en dat de setlist waarschijnlijk wordt samengesteld uit verzoeken van de fans, net als tijdens recente concerten in Tokio en Hongkong, in het kader van hun ‘14 On Fire-tour’. De opwinding over de aankondiging, in de zaal èn op twitter, waar al maanden werd gespeculeerd over het Pinkpop-optreden, was groot. Dat lijkt logisch, want The Rolling Stones is een legendarische band. Toch is die bijval niet vanzelfsprekend. Hoe enthousiast de aanhang nu ook is, voor het laatste Nederlandse optreden van de groep, in 2007 in het Goffertpark in Nijmegen, was niet veel animo: 30.000 van de 50.000 kaarten verkocht. En niet alleen in Nederland, ook in andere Europese landen waren de Stones-concerten onderbezet.

Is er intussen iets veranderd? Aan de kant van The Rolling Stones eigenlijk niet. Er is geen nieuwe cd verschenen – alleen een ‘Best Of’ – en geen nieuwe show. De verandering ligt wellicht bij het publiek, dat ineens hongert naar de band die al meer dan een halve eeuw laat horen hoe ruig, primitief en verleidelijk rock-’n-roll kan klinken. Die gretigheid zal deels zijn ingegeven door de viering van het 50-jarig jubileum, in 2012, waarbij prachtige documentaires (‘Crossfire Hurricane’) en carrière-overzichten werden gemaakt.

En er is de steeds dringender wordende vraag, vooral gezien de gezondheidsproblemen van Keith Richards, na zijn val uit een palmboom in 2006: hoe lang kunnen ze nog optreden?

Dat ze op dit moment zelfs nog nieuw publiek aanboren, blijkt uit de reacties op recente concerten. Afgelopen zomer was de band voor het eerst (!) te zien op het populaire Britse Glastonbury-festival. Een recensent van de Engelse krant The Guardian gaf het optreden een waardering van vijf sterren. Hij noemde het optreden van de dansende en springende Stones ‘ontroerend en verbluffend’.

Bij de festivaloptredens presenteren de Stones zich op een nieuwe sobere manier. Het draait uitsluitend om de muziek. Nu ze geen nieuwe cd te promoten hebben, spelen ze de laatste jaren vooral greatest hits-overzichten – waarmee een weelderige historie van klassiekers wordt blootgelegd: zo figureerden Jumpin’ Jack flash, Ruby tuesday, Sympathy for the devil, Miss you, (I can’t get no) Satisfaction gisteravond bij het optreden in Shanghai.

Nu hun concert op Pinkpop definitief is, blijft het spannend hoe op 7 juni de conditie zal zijn van Mick Jagger (70), Keith Richards (70), Charlie Watts (dan 73), Ron Wood (dan 67) en de man die volgens Jan Smeets wellicht als gastmuzikant meekomt, Mick Taylor (65, gitarist van 1969 tot 1975). Ook voor de Stones komt de ouderdom met (kleine) gebreken: tijdens de Bigger Bang-tournee had Jagger een zuurstoftank in zijn kleedkamer liggen. Inmiddels zijn daar levensgrote spiekbriefjes met uitgeschreven teksten bijgekomen, voor het geval zijn geheugen mocht haperen. Verstopt achter een speaker op het podium liggen vellen met songteksten. En daarbij ligt ook een briefje met de naam van de stad waar de band optreedt.