Nieuw. Neu.

Met onbekende druiven raak ik graag bekend. En de aanvoer daarvan groeit gestaag. Dat is mede te danken aan het feit dat de wijndrinker een milde fatigue begint te ontwikkelen voor cabernet sauvignon, merlot, syrah, chardonnay en  sauvignon blanc.

Een en ander wordt bevestigd door de resultaten die ik ben tegengekomen in een recent onderzoek van het IWSR, International Wine and Spirit Research. En ook in het voorwoord van de nieuwe World Atlas of Wine van Jancis Robinson en Hugh Johnson worden deze bevindingen onderstreept.

Nu wijn een commodity is geworden en beland is op het lijstje van noodzakelijke boodschappen, blieven de liefhebbers wel eens wat anders dan the usual suspects.

De wijndrinker begint zelfs een milde argwaan te ontwikkelen voor ‘bedachte’ wijnen. De likeability van merken als Wild Pig, Arrogant Frog en Yellow Tail lijkt daarmee in het geding.  Wat is dat voor wijn? Wie maakt het? Hoe kan het dat ze jaar in jaar uit hetzelfde smaken?

En in het kader daarvan vraag ik mij af of  het daarom wel zo verstandig was van de Australische firma Casella om onlangs een persbericht te doen uitgaan waarin zij trots kond deden van het feit dat ze wereldwijd hun miljardste fles Yellow Tail hadden verkocht.

Juist authenticiteit heeft tegenwoordig alle aandacht. De wijn van de dag mag van een onalledaagse druif zijn. En een terroirwijn afkomstig uit een terra incognita spreekt tot de verbeelding. Kortom, we durven inmiddels een beetje te experimenteren in ons glas.

En kijk aan. Onze eigen HEMA blijkt ook niet bang. Uit hun assortiment ken ik de ronduit uitstekende grüner veltliner (€ 6,50) van Domäne Wachau al. Thans breken zij echter een lans voor de veel onbekendere neuburger (€ 6,50), een druif die overigens ook voor de geleerden een tijdje verstoppertje heeft gespeeld.

Lang is gedacht dat deze het resultaat was van het kruisen van pinot blanc en silvaner. Recent DNA-onderzoek kwam tot een andere conclusie: kruising tussen roter veltliner (ook al een zeldzaamheid) en silvaner. In het glas kruisen vervolgens geuren en smaken elkaar. Rond en geel. Stoer en bitter. Sap en verse walnoot. Puur en apart.

Na de onbekende druif kunnen we ook wel een wat onbekender gebied in de Loire aandoen. Touraine, Sancerre en Pouilly-Fumé kennen geen geheimen meer. En ook de veelvuldig gemaltraiteerde sauvignon blanc heeft het tot wereldmerk geschopt. Maar laten we eens koers zetten naar Reuilly, een van de kleinere appellations in de Loire, om te ontdekken wat ze daar met die werelddruif kunnen.

Reuilly dient qua faam de schaduw van Sancerre te gedogen. En  waar we in Nederland bij schaduwoverlast direct De Rijdende Rechter optrommelen, roept wijnmaker Guillaume Sorbe slechts de hulp van Moeder Natuur in.

Van hem proefde ik een buitengewoon verfijnde sauvignon blanc uit 2012 (€ 13,05).

Kruisbes zonder haakse hoeken. Liefdevol verzorgde passievrucht. Een rozerode grapefruit. Honingspatje, witte peper, lichte citrus, subtiliteit. ‘Dit is mijn uitspraak en daar moet u het meedoen.’

En daar tekenen we wat mij betreft geen hoger beroep tegen aan.