Ezelsbruggetje

Het onthouden van mijn Japanse naam is zeker voor oudere Nederlanders moeilijk. Toen ik ging tennissen moest ik wel duizend keer Hiroko zeggen. De een noemde me dan Haliko, de ander Hiroki. Ik zei vaak: „Denk maar aan het Engelse hero.”

Maar omdat het weinig hielp, probeerde ik laatst tegen een man: „Ken je Hiroshima, dat is gebombardeerd? Hiro+ko”. De volgende keer zegt die man tegen mij: Hallo Yokohama.