Acht dagen na vliegramp werd zij gevonden in de Vietnamese jungle

Annette Herfkens in het ziekenhuis in Singapore, tien dagen nadat zij in 1992 werd gevonden in Vietnam.

Ook na een week kunnen er nog levende passagiers uit het vermiste vliegtuig van Malaysia Airlines worden gevonden. Dus blijf zoeken, blijf alsjeblieft zoeken. Dat is de noodkreet van mevrouw Herfkens, van wie de dochter vermist werd na een vliegramp en werd gevonden na acht dagen zoeken.

Zo lang het vliegtuig niet is gevonden kunnen de families van passagiers leven met hoop op een wonder. Dat zie je bij aardbevingen ook; opeens blijken er nog levende mensen onder het puin te liggen. De 88-jarige mevrouw Herfkens uit Den Haag herinnert zich nog als de dag van gisteren hoe zij zich 22 jaar geleden staande hield door te blijven geloven in een wonder.

Op 14 november 1992 kreeg de familie Herfkens het bericht dat het vliegtuig waarin hun dochter Annette en haar vriend Willem van der Pas zaten, werd vermist. Van de radar verdwenen en waarschijnlijk terecht gekomen in de Zuid-Chinese Zee. Na acht dagen werd Annette gevonden door zes lokale mannen in de jungle van Vietnam. Zij was de enige die het ongeluk had overleefd. Annette twitterde afgelopen zaterdag, de dag dat Vlucht MH 370 met 239 mensen van de radar verdween:

Twitter avatar AnnetteHerfkens Annette Herfkens My own family family woke up to the same horrible news 22 years ago. They were also told that the plane was in the South China Sea

Een bord op Kuala Lumpur International Airport. Foto EPA / Azhar Rahim

‘Hoe langer het duurt, hoe groter de angst wordt’

Het wachten op nieuws maakt achterblijvers onzeker. Zoals de familie van passagiers van de Boeing 777 nu ook gefrustreerd raken. Wordt hun wel alles verteld? Zij hebben nu de laatste woorden van de piloot gekregen. Maar is er nog meer bekend? Nee waarschijnlijk niet. Het is ook niet goed om de volgende dag nieuws terug te moeten trekken, zoals eerder gebeurde met de oliesporen en de vermeende afwijkende vliegroute.

Mevrouw Herfkens:

“Wij zaten de hele dag naast de telefoon. Hoe langer het duurt, hoe groter de angst wordt. Mijn man was statisticus en die zei me dat de kans dat zij het overleefd zouden hebben nul was. Ik twijfelde maar tegelijkertijd bleef ik hopen – misschien tegen beter weten in.”

Het huis zat iedere dag vol met mensen die hun medeleven kwamen betuigen. Maar als het bezoek weg was, kwam bij de ouders het echte verdriet. Het wonder geschiedde acht dagen later. Hun dochter leefde nog. Annette Herfkens schreef na 22 jaar haar ervaringen op in het boek Turbulence, a survival story dat in februari is verschenen.