Rufus Wainwright mist noten in Carré

„Dat was schitterend!” Rufus Wainwright nam alvast een voorschot op applaus, na een goed gelukte lage noot in zijn mooiste nummer The Art Teacher.

Zo streng als hij het de vorige keer maakte bij zijn statige solovertolking van de opera Songs for Lulu, zo informeel hield hij het gisteren in Carré. Aanleiding was de nieuwe ‘Best Of’-cd Vibrate en veel van zijn bekendste nummers kwamen langs. Gezongen met veel gehoest en gemiste noten, want zijn stem had een flinke optater gekregen van de orkestliederen van Berlioz die hij een paar dagen eerder in Oostenrijk vertolkte. Iemand in het publiek vroeg zich zelfs hardop af of hij dronken was.

Halfzus Lucy Wainwright Roche opende de show met zoete folkliedjes; de zoveelste loot aan de muzikale Wainwrightstam. Op zeker moment leek het zelfs of we op de bonte avond van de families McGarrigle en Wainwright te gast waren, toen Rufus een gastoptreden van Liza Minnelli aankondigde en Lucy met een slechte pruik en te dikke make-up duetten met haar halfbroer kwam zingen.

Solo achter de piano kan Rufus Wainwright heel wat potjes breken, met zijn nasale en toch zo melodramatische stem in prachtige nummers als Vibrate en Cigarettes and chocolate milk. Zijn akoestisch gitaarspel is gebrekkig en het kale Jericho miste de structuur van een band of orkest. Zo wekte Wainwright de indruk dat het concert niet meer was dan een tussendoortje, dat hij zelf ook niet al te serieus hoefde te nemen.

    • Jan Vollaard