Dit is een goed idee van ING Of: nee, dit plan is afschuwelijk

Goedkoper uit zijn is toch fijn!

We doen dit voor de klant, zegt ING. Marketingretoriek natuurlijk – de bank gaat hierop verdienen. Maar wat dan nog: als jij 25 procent minder voor je pannenset betaalt dan iemand anders, dan is dat toch gewoon mooi meegenomen? Of als jij een veel hogere elektriciteitsrekening hebt dan de rest van de buurt, dan wil je toch best een goedkoper alternatief aangeboden krijgen? So what, dat de bank er ook wat van meepikt. Er is niets mis met op jou toegespitste advertenties, zolang ze je daadwerkelijk tastbaar voordeel opleveren.

Je hóéft er niet op in te gaan

Er worden je aanboden gedaan. Opties, keuzes – zoals die de hele dag door bij je binnenkomen. Op televisie, in de supermarkt, langs de weg, op Google. Je wordt op geen enkele manier gedwongen er iets mee te doen. Vind je het helemaal niets, dan klik je toch lekker niet? Misschien volgende keer beter, misschien niet – slechter word je er hoe dan ook niet van.

Je data gebruiken ze toch al. Zo heb je er ook voordeel van

De bank houdt al lang in de gaten wat er op je rekening gebeurt. Als je pint bij de supermarkt in de buurt, en je creditcard wordt honderden kilometers verderop gebruikt, dan waarschuwen ze je. En ze informeren of je die studentenrekening niet eens moet omzetten naar een ‘echte’ rekening als er geen geld van DUO (wat vroeger de IB-Groep was) meer op binnenkomt. Die analyses zijn ze stilzwijgend gaan doen en daar kraait geen haan naar. Nu wordt dit kunstje wat verder uitgebreid. Zolang ING maar zelf de ruwe data analyseert en niet lukraak transactiegegevens doorstuurt, is het overtrokken om hier zo moeilijk over te doen.

Je moet je bank volledig kunnen vertrouwen

Wie bewaart er tegenwoordig nog geld onder zijn matras? Geld staat op de bank. Het is nogal wat om al je geld uit handen te geven. Maar je kunt niet anders. Loon krijg je echt niet handje contantje, dat wordt overgemaakt. Vaste lasten worden automatisch geïnd. Dit systeem werkt alleen als consumenten er vertrouwen in hebben dat hun geld bij de bank in goede handen is. Net als wat je ermee doet. Hoeveel geld je precies waar en wanneer besteedt is heel privé. Een winkel kent maar een deel van het verhaal, de bank het hele plaatje. En nu wordt jouw koopgedrag voor de bank een inkomstenbron. Dat ING dit alleen in het belang van de klant doet is natuurlijk een marketingpraatje. En is dit een hellend vlak? Wie weet mag jan en alleman straks grasduinen in al je transacties! Dit plan legt een bommetje onder de o zo belangrijke vertrouwensrelatie tussen bank en klant.

Je betaalt al om een rekening te hebben

Nederlanders zitten graag voor een dubbeltje op de eerste rang. Voor ‘gratis’ diensten via internet betaal je indirect toch, via je gebruikersgegevens. Als je de gratis e-maildienst van Google gebruikt, dan moet je op de koop toenemen dat je ‘gepersonaliseerde advertenties’ te zien krijgt. Google vermarkt je data. Daar kies je voor. Maar voor een betaalpakket bij ING betalen klanten gewoon 36 euro per jaar. Waarom moet ING dan ook nog zo nodig geld verdienen via het Google-model? En je kunt niet kiezen om wel of geen bankrekening te hebben. ING eigent zich je gegevens toe om dubbel aan je te verdienen.

Opt-in is een illusie

Alleen wie toestemming heeft gegeven krijgt advertenties te zien, de advertentiedienst van ING is ‘opt-in’. Maar dat het ontvangen van de advertenties optioneel is, betekent niet per se dat het optioneel is of gegevens over jouw betalingen worden geanalyseerd. Want al zeg je nee tegen de advertenties, daarmee is niet gezegd dat jouw gegevens ook niet meedraaien als referentiekader. ING toont een klant een advertentie van een energieaanbieder als ze weten dat de klant meer betaalt dan de rest van de buurt. Die ‘rest van de buurt’, dat ben jij. Jouw gegevens worden daarmee wel gebruikt, opt-in of niet.