denken @nrc.nl

De Krim lijkt op Kosovo

zegt Piet de Geus uit Vledderveen.

Wie kan mij het verschil uitleggen tussen de actuele situatie rondom de Krim en die rond Kosovo van ongeveer twintig jaar geleden?

Wij hebben oorlog gevoerd om Servië te bewegen Kosovo onafhankelijk te laten zijn, omdat de meerderheid van islamitische Albanezen aldaar dat wilde. Kosovo was echter al eeuwenlang een Servische provincie waar zich de laatste tijd grote aantallen Albanezen gevestigd hadden.

In de Krim is de meerderheid van de bevolking Russisch, terwijl het als gebied is toegevoegd aan Oekraïne bij de ontmanteling van de Sovjet-Unie. Nu opeens vinden wij verzelfstandiging of aansluiting bij Rusland geen goed idee.

Rutte is xenofoob

schrijft Joep Leerssen uit Toronto.

Welke kiezers wil de Rotterdamse VVD bereiken met haar poster ‘In Rotterdam spreken we Nederlands’? Moeten we Ruttes bewering geloven dat dit een boodschap van maatschappelijke integratie uitdraagt? De poster richt zich tot een ‘we’-groep die zich ergert aan meertaligheid, en doet dat met een boodschap die iedere lezer moet vervreemden die niet vloeiend Nederlandstalig is. De poster is, met zijn botte retorische link tussen ‘we’ en ‘Nederlands’, onmiskenbaar xenofoob.

Onze kinderen groeien tweetalig op

schrijven de taalwetenschappers Sharon Unsworth (Radboud Universiteit Nijmegen), Ivana Brasileiro (Utrecht Universiteit) en Manuela Pinto (Utrecht Universiteit).

Naar aanleiding van de ophef over de VVD-campagneposter legt de Rotterdamse lijsttrekker Baljeu uit dat het spreken van het Nederlands door immigranten belangrijk is voor hun kinderen, want „anders beginnen die met een hele grote leerachterstand op school”. Deze boodschap heeft geen wetenschappelijke onderbouwing. Als anderstalige ouder kun je beter voor een rijke taalomgeving in je moedertaal zorgen dan gebrekkig een tweede taal met je kind spreken. Kinderen zijn prima in staat meerdere talen tegelijk te leren, zolang ze voldoende aanbod in deze talen krijgen. Als immigranten die het Nederlands uitstekend beheersen, hebben wij ervoor gekozen onze moedertaal met onze kinderen te spreken. Dit niet alleen omdat tweetalig opgroeien voordelen heeft, maar ook omdat we vinden dat de keuze hierover bij ons ligt, en niet bij de overheid.