Recht op

Schrijfster Franca Treur werkte de afgelopen jaren aan een dikke pil, getiteld ‘De woongroep’, maar ze houdt ook van schrappen. Resultaat: de reeks ultrakorte verhalen ‘X & Y’.

Illustratie Olivia Ettema

Eline woonde het langst in het studentenhuis, de anderen waren allemaal na haar gekomen. Ze gebruikten de wasmachine, de stofzuiger en het gasfornuis, maar hadden er nooit aan meebetaald. Eline en de vorige lichting, inmiddels allemaal yuppen, hadden die dingen aangeschaft.

Op de dag dat Eline ook verhuisde, nam ze de wasmachine, de stofzuiger en het gasfornuis mee. Iemand stond rijst te koken toen Eline de gasslang ontkoppelde, maar ze waren het eens, Eline had er recht op. En rijst werd ook zacht als je het een tijdje in water op het aanrecht liet staan.

Toen ze verhuisd was, kwam Eline nog een keer terug voor een laatste ronde door de keuken. Haar oog viel op de radio. De radio stond er al voordat zij er was komen wonen, en omdat zij er het langst naar had geluisterd, was hij meer van haar dan van de mensen die er nu naar luisterden, dus ging de radio in de tas. De sleutels legde ze op tafel met een briefje.

In haar nieuwe huis zette ze de radio aan. Ze schrok van de stemmen in haar keuken, ze vond ze vervelend resoneren.

Ze stuurde een mail naar de oude huisgenoten die inmiddels yuppen waren geworden. Ze vroeg of ze wisten van wie de radio in het studentenhuis was geweest, en als hij van hen was geweest of zij hem dan mocht hebben in plaats van de nieuwe bewoners die zij toch niet kenden.

In de mail die Eline terugkreeg stond dat de radio bij het studentenhuis hoorde, en dat een nieuwe radio tegenwoordig maar een tientje kost.

Eline stuurde een mail aan de bewoners van het studentenhuis, dat ze per ongeluk de radio had meeverhuisd en dat ze een afspraak wilde maken voor de volgende dag om hem terug te brengen.

Ze kreeg een mail terug dat ze de radio niet meer hoefden, er was geen recht op teruggave.