Vorm jij maar een mening

Drama //

Miele

Euthanasie – de waardige dood, het zelfgekozen levenseinde – is een van de grote thema’s van de Europese artfilm. Waar politici, artsen en opiniemakers zoeken naar manieren om het morele braakland af te bakenen, woelen filmmakers het nog eens extra om.

Onvergetelijk was Michael Hanekes Amour; het is lastig om elke andere film die zich in dat speelveld begeeft daar niet aan te spiegelen. De Italiaanse actrice Valeria Golino debuteert nu met de boekverfilming Miele (naar A nome tuo van Mauro Covacich) waarin engel des doods Irene centraal staat. Deze ex-medicijnenstudente, bijgenaamd Miele, verleent in opdracht van een arts met wie zij een verhouding had, hulp waar de Italiaanse wet dat niet toestaat. Miele is vooral een karakterstudie. Als zij een levensmoede architect ontmoet, wordt het tijd om haar cleane, wat steriele en stuurse waardensysteem te ondervragen. Wat is lijden? Wat is leven?

Golino laat haar film geen standpunt innemen, maar cirkelt beheerst om haar hoofdpersoon heen. Naar het hoe en waarom van hun beider motieven blijft het gissen. Dat is enerzijds spannend, want het daagt de toeschouwer uit zelf een mening te formuleren. Via Mieles vervreemding dringen de levensvragen zich vanzelf op. Anderzijds blijft de film zo ook veilig op afstand. Keurig stevent hij op een feelgood-transcendentie af waar niemand zich door aangesproken hoeft te voelen.

    • Dana Linssen