CDA-winkel

De CDA-winkel in het centrum van Wageningen bestond twee weken en was een groot succes. Dat vertelde tenminste kandidaat raadslid Peter van Beveren (nummer 5 op de lijst), die in de etalage zat. Er bestaan geen christen-democratische verkeersdrempels… helaas „Ik zit hier zichtbaar te zijn”, zei hij, „zodat de mensen zien: hee, daar zit het

De CDA-winkel in het centrum van Wageningen bestond twee weken en was een groot succes. Dat vertelde tenminste kandidaat raadslid Peter van Beveren (nummer 5 op de lijst), die in de etalage zat.

Er bestaan geen christen-democratische verkeersdrempels… helaas

„Ik zit hier zichtbaar te zijn”, zei hij, „zodat de mensen zien: hee, daar zit het CDA.” Hij zwaaide naar een voorbijganger, die doorliep.

Juist toen ik wilde vragen of er wel eens mensen kwamen, zwaaide de deur open. Jan Dijkstra, de nummer 2, kwam binnen. Peter: „Jan! Een bezoeker!”

Jan Dijkstra mompelde „mooi zo”, en kwam met uitgestrekte arm aangesneld.

„Dijkstra, nummer 2.”

- „Roosmalen, stukjesschrijver.”

Dijkstra: „Mooi.”

Jan Dijkstra droeg dezelfde kleren als op de CDA-groepsfoto op de flyer, waarvan overal in het pand stapeltjes waren neergelegd. „Ja, een blauwe jopper”, zei Dijkstra, terwijl hij met het ritsje speelde. „Ik dacht vanmorgen: ik trek ‘m toch weer aan.”

Peter van Beveren, die me erop attendeerde dat hij ook dezelfde rode pullover droeg als op de foto: „Herkenbaarheid is zichtbaarheid.”

Dijkstra vroeg zich wel eens hardop af waarom mensen op bepaalde partijen stemden, dit was zo’n moment. „Als u stelt: veel partijen in Wageningen delen dezelfde standpunten, dan deel ik die visie.”

Peter: „Er bestaan geen christen-democratische verkeersdrempels… helaas.”

Dijkstra: „Maar wij handelen vanuit een ideaal: ondersteuning van mensen die op het maatschappelijk middenveld actief zijn vinden wij belangrijk.”

Peter: „Dat is het ook!”

Dijkstra: „U vraagt een voorbeeld, ik geef een voorbeeld: ondersteuning van de vrijwilligers die het hospice runnen, dat is een voorbeeld.”

Peter vroeg of we een rondleiding wilden. We stonden stil bij een foto van de opening van de CDA-winkel. Andere hoogtepunten: het CDA-wielershirt, de kidscorner, een serie krantenartikelen (‘CDA zet accenten bij kadernota’) en de boog van groene ballonnen.

Peter: „Kortom, een CDA-winkel…”

Dijkstra: „Waar de mensen, en ik zou dat graag genoteerd zien, niet alleen komen halen. Ze komen ook brengen. Ze delen hun zorgen.”

Na de vraag wat ‘de mensen’ die dag, het liep tegen sluitingstijd, gebracht hadden viel er een stilte.

Peter: „Vandaag heb ik er nog niet zoveel gezien. Ongeveer een, die heeft een kop koffie gekregen.”

Dijkstra: „Kijk, dan!”

Voor de etalage stond een Somalische mevrouw, het gezicht tegen de ruit gedrukt. „Die probeert onze posters te lezen”, zei Peter. Toen de vrouw ondanks de kom-toch-binnen-gebaren van de CDA’ers was doorgelopen, merkte Dijkstra op dat de stemming veel positiever was dan vier jaar geleden. „Nu hebben de VVD’ers het zwaar. Die mogen bij ons naar de wc.” GroenLinksers niet, zei Peter, „die hebben een eigen winkel.”