Mannen van weinig woorden

„De Coolsingel in Rotterdam stond vol in 1993 toen ik met Feyenoord de landstitel won. Samen met de andere spelers stond ik op het balkon van het stadhuis te feesten. Het is het mooiste moment uit m’n carrière dat ik onder leiding van Wim Jansen en Willem van Hanegem meemaakte. Zij stonden niet op het balkon, maar ergens achteraan. Ze vonden dat het om de spelers ging. Die twee legendes cijferden zichzelf dus weg. Dat vond ik echt prachtig.

„Het waren over het algemeen mannen van weinig woorden, maar ze grepen in wanneer het moest. Ik kan een moment herinneren waarop Wim Jansen wat meer tekst gebruikte. Dat was in de rust tijdens de wedstrijd tegen RKC in Waalwijk. Dat was ergens in het begin van de jaren negentig. We stonden 1-0 achter. Een ramp, want Feyenoord mocht echt niet verliezen van RKC.

„In de kleedkamer liep Wim Jansen toen op me af en schold me helemaal stijf. Hij zei dat ik er geen klote van kon en dat ik me diep moest schamen. Het werd muisstil in de kleedkamer. Ik begreep er geen flikker van. Waarom kreeg juist ik op m’n donder? Het hele team speelde slecht. En ik was toch één van de betere spelers. Maar ik zei niets terug en accepteerde het. Jansen was bijna nooit zo kwaad. Na de rust was ons spel veel beter. We wonnen de wedstrijd met 1-3.

„Nu ik zelf trainer ben, denk ik af en toe aan die ingreep van Wim Jansen. Het heeft geen zin om heel vaak uit je stekker te gaan. Die momenten moet je heel bewust kiezen, want alleen dan heeft het impact.”

    • Floris Alberse