Man getuigt over seks met Demmink

Een man verklaarde gisteren onder ede door een ex-topambtenaar van Justitie te zijn misbruikt.

Geen detail bleef onbesproken. Of de getuige zich nog kon herinneren welk merk chocoladepasta hij in zijn bagage meenam toen hij op 14-jarige leeftijd vanuit het Limburgse kerkdorp Stramproy de benen nam naar Amsterdam, wilde rechter-commissaris Natasja Gehlen weten. Zo’n acht uur lang werd onder haar leiding in de rechtbank van Utrecht gisteren de nu 40-jarige Bart ondervraagd over beschuldigingen van seksueel misbruik aan het adres van Joris Demmink, de voormalige secretaris-generaal van het ministerie van Veiligheid en Justitie.

Bart is een hoekige, mompelende man die zijn eigen advocaat en beveiligers heeft meegenomen naar de rechtbank. Hij staat op een lijst van in totaal negen personen die deze maand op verzoek van de stichting De Roestige Spijker in een civiele procedure worden gehoord. De door projectontwikkelaars vader en zoon Poot gefinancierde stichting wil bereiken dat ze rechtmatig een documentaire – Dutch Injustice – kan blijven verspreiden waarin Demmink van seksueel misbruik wordt beticht. Bart is een anonieme getuige in die film. Demmink is er niet bij. De zaak staat los van een strafrechtelijk onderzoek naar verkrachting van Turkse jongens waarbij hij betrokken zou zijn.

Bart, geboren in 1973, vertelt de rechtbank dat hij lijdt aan een bipolaire stoornis. Hij heeft ernstige stressklachten omdat hij naar eigen zeggen als jonge jongen in Amsterdam werd gedwongen te werken in jongensbordelen voor pedofielen. Zijn pooier chanteerde hem met naaktfoto’s en bracht hem in contact met een hoogleraar aan de VU die de tiener op zijn beurt toespeelde aan een belangrijke ambtenaar die Joris heette. Bart kroop in 1988 bij Joris in de auto. Hij moest – terwijl de chauffeur voorin zat – Joris oraal bevredigen en kreeg er 250 gulden voor.

Vijftien jaar later las Bart een artikel in de Panorama over seksuele escapades van Joris Demmink. Toen pas trok hij de conclusie dat hij als kind door Demmink moest zijn misbruikt. Weer acht jaar later vertelde hij dit aan advocaat Adèle van der Plas, die meer cliënten heeft die zeggen slachtoffer van Demmink te zijn.

Bart – inmiddels vader van drie dochters – vertelt de rechtbank over een milieu van kinderbordelen waarin zelfs jongens verdwenen. Er zouden in Amsterdam zogeheten snuff movies zijn gemaakt waarbij kinderen door pedofielen werden gedood. Bart zegt eind jaren negentig een paar keer met de politie te hebben gesproken in het zogeheten Rolodex-onderzoek naar seksueel misbruik van kinderen door hooggeplaatste justitiële functionarissen. Hij was in die zaak naar eigen zeggen „anoniem beschermde kroongetuige”. De politie toonde hem foto’s van verdachten, maar op geen enkele foto was Demmink te zien. De politie sprak ook niet over hem.

Bart, die nu in de schuldsanering zit, werkt naar eigen zeggen als cabaretier. Hij wilde jaren geleden op het Leids Cabaretfestival praten over zijn onalledaagse jeugd, maar de politie zou hem dat hebben afgeraden.

De advocaat van Demmink, Harro Knijff, houdt Bart teksten voor die hij onder eigen naam op internet heeft verspreid en die afwijken van wat hij nu zegt. Hij spreekt daarin ook over een rol van prins Claus en over seks met Demmink in de flat van de VU-hoogleraar. Bart suggereert dat zijn naam op het web is misbruikt. Hij wil nauwelijks vragen van Knijff beantwoorden omdat hij zegt te vrezen voor zijn leven. Knijff suggereert dat Bart mogelijk contact heeft gehad met een departementsambtenaar die Joris F. heet en is veroordeeld wegens seksueel misbruik van jongens.

Vanochtend werd in Utrecht ex-agent Leen de K. van de Amsterdamse politie gehoord, die betrokken was bij het Rolodex-onderzoek.

Volgens De K. werden in 1997 naast Joris Demmink ook de hoofdofficieren W., W. en H. verdacht van seks met minderjarigen.