Marcels Vitesse Theo & Theo

De mascotte van Vitesse is een arend. Foto Pics United

Tussen twee overwinningen door (RKC 2-1 en Roda JC 3-0) vergaderde de clubleiding van Vitesse – bestaande uit algemeen directeur Joost de Wit, technisch directeur Mohammed Allach en commercieel directeur Peter Gansler, die omdat ze feitelijk niets te zeggen hebben ‘Kwik, Kwek en Kwak’ worden genoemd – over de clubiconen Theo & Theo.

De eerste Theo was volksheld Theo Bos, die een jaar eerder op 28 februari overleed. Als het aan commercieel directeur Peter Gansler had gelegen was het qua herdenken gebleven bij een kleine annonce op de website van de club. De Amerikaan geloofde in storytelling en vond het door hemzelf verzonnen jaarlijkse „duel der eeuwige nummers 4” (de competitiewedstrijd tegen FC Utrecht waarbij dan ook nog even het overlijden van FC Utrecht-icoon David Di Tomasso werd meegepakt) „het officiële herdenkingsmoment”– maar dat was buiten de supporters gerekend, die tijdens de wedstrijd tegen Roda JC een metershoog spandoek met het hoofd van Bos omhoog hielden en de handen stuk klapten.

‘Mooi eerbetoon aan Theo Bos gisteren, compleet gemaakt door de 3 punten in Arnhem te houden’, twitterde algemeen directeur Joost de Wit een dag na de wedstrijd, alsof hij het zelf had verzonnen.

De tweede Theo was Theo Janssen, het geblesseerde boegbeeld van het elftal, die in de Arnhemse volkswijk Klarendal een zelfontworpen T-shirt presenteerde. Thema: ‘Voetbal is oorlog. En altijd al geweest.’

De clubleiding vernam het via Twitter en was not amused. Het feit dat Theo de foto van het jeugdelftal van de Hugo de Grootschool (waarmee hij in 1992 Nederlands kampioen werd)op het T-shirt had opgeleukt door er wat mitrailleurs en pistolen in te photoshoppen, was voor technisch directeur Mo Allach reden te paniekeren. Met het eigen imago in het achterhoofd en de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht vond het prominente PvdA-lid pistolen en geweren geen prettige associatie.

Gerrie Elfrink, de Arnhemse SP-wethouder van Sport, zag in de presentatie van het T-shirt juist een prima gelegenheid om in de volksgunst te komen. Hij presenteerde zich aan de paar honderd Ernemmers op het plein als een hardcore Theo Janssen- en Vitesse-supporter, en vergat even dat hij een paar jaar geleden in de gemeenteraad tegen een reddingsplan voor Vitesse stemde.

Theo Janssen kwam op met muziek van Coldplay: ‘Viva La Vida’. Op het podium trok hij onder luid gejuich zijn leren jas uit.

„Misschien word ik later wel T-shirt-ontwerper”, zei hij in de microfoon, de kans dat hij ooit nog op de velden te zien zou zijn werd met de dag kleiner.

Zijn elftalgenoten van vroeger paradeerden met een Arnhemse vlag richting podium. Ook aanwezig was meester Grisel van de Hugo de Grootschool, die door Theo Janssen consequent ‘meneer Griezel’ werd genoemd.

Meneer Griezel: „Theo was vroeger vooral goed in pauze houden.”

Theo Janssen: „Nog steeds hoor.”

Oud-elftalgenoot Marco van Campen, die opviel vanwege zijn postuur, zei dat Theo Janssen meer doorzettingsvermogen had dan de andere spelers.

„Vroeger was hij echt niet de beste. Ik trouwens ook niet. Ik deed voor spek en bonen mee.”

Theo Janssen: „De bonen zijn weg, het spek is gebleven.”

Het T-shirt was al snel totaal uitverkocht. De speaker kondigde aan dat Theo Janssen de shirts persoonlijk aan de kopers zou overhandigen.

Theo Janssen: „Wie? Ikke? Echt niet.”

Wel was hij even later beschikbaar om met alle kopers te poseren voor de fotograaf in het wijkcentrum. Theo Janssen ging op de foto met honden, baby’s en Arnhemse vrouwen in Theo-Janssen-shirts, terwijl hij met een schuin oog zijn moeder en zijn dochter in de gaten hield die in een hoekje een spelletje Mens erger je niet speelden.

Na een half uur had er genoeg van. De timing was perfect. Een vrijwilligster van het wijkcentrum pakte de microfoon om iedereen erop te attenderen dat er in het gebouw „een waterpokkenvirus” heerste en dat „het misschien niet zo slim” was „om hutjemutje te gaan staan”.