Een leger marcheert op confit de canard

Amateurs hebben het altijd over tactiek en strategie, heet het, professionals praten over logistiek. En misschien nog wel het belangrijkste daarvan is de proviandering. Zoals Napoleon al fameus opmerkte: een leger marcheert op de maag. Kom niet aan de warme prak van Jan Soldaat. Maar soms is er geen tijd om iets fatsoenlijks klaar te maken. Dan is het tijd om het gevechtsrantsoen open te rukken.

The Guardian heeft de combat rations van bijna alle landen naast elkaar gelegd die nu nog gevechtstroepen in Afghanistan hebben. Die blijven allemaal dicht bij de nationale culinaire traditie, blijkt. Zo treffen de Spanjaarden blikjes inktvis in olie in hun rantsoen, de Duitsers roggebrood met leverworst en Estse soldaten gerookte sprot - allemaal net als thuis.

De warme hap, veelal scheikundig te verhitten, is ook opmerkelijk. Britten kunnen kiezen uit vegetarische pasta of, de nationale schotel, chicken tikka massala. Amerikanen mogen smullen van pasta met (ieuw) vegetable crumbles in pittige tomatensaus.

En wie steekt er, natuurlijk, bovenuit? Juist, de Fransen. Die zijn voorzien van blikken cassoulet met, waarom zou je met minder genoegen nemen, confit de canard. De Fransen hebben nog een keuzeblikje: porc créole.

Snijd het vlees in grove brokken en bak deze even goed bruin in niet teveel olie in een pan die ook te gebruiken is om te sudderen. Voeg de eveneens in stukken gesneden paprika toe, evenals het ontpitte en fijn gehakte pepertje, de gesnipperde sjalotten en de gehakte knoflooktenen. Snijd twee schijven van een verse ananas in kleine stukjes en doe erbij. Druk de gember door een knoflookpers en voeg eveneens toe, evenals een eetlepel azijn, twee eetlepels currypoeder en een kopje water. Roer alle ingrediënten goed over de bodem van de pan om bakresten te deglaceren. Check op zout. Laat dit twee uur sudderen en voeg op het laatst de fijn gesneden koriander toe. Serveer met witte rijst, of bakbanaan natuurlijk of zoete aardappel.