Het is de hel – je bent nergens veilig

Een veldslag in de vrouwengevangenis, lesboseks, drugssmokkel, verkrachting, moord. De Nederlandse tv-serie Celblok H gaat vanavond bij SBS hard van start. „Bijzonder dat een commerciële zender dit aandurft, een serie zo rauw en naar.”

Eva van de Wijdeven (rechts) laat voelen wie de baas is in Celblok H. Foto SBS 6

Kapster Suus, moeder van een puberdochter, komt in de gevangenis terecht. Angst flikkert op in haar doffe blik als ze haar celblok binnenloopt. Een meisje met wondjes in haar gezicht kijkt haar aan en plast in haar broek. Suus (Isa Hoes) krijgt geen minuut om te acclimatiseren. Freddy, een jonge vrouw met een afgetraind in lichaam in een krap wit hemdje (Eva van de Wijdeven) lijft haar meteen in bij de drugskoerierdienst: ze moet bij het bezoek tongen met een onbekende man en zo een heroïneworstje naar binnen smokkelen.

De nieuwe Nederlandse tv-serie Celblok H gaat vanavond op SBS 6 hard van start. In de eerste aflevering zit meteen een veldslag op de binnenplaats, minnende meisjes op de brits, het uitkotsen van een heroïnebolletje, huiselijk geweld, een verkrachting, een aanzet tot verminking, een moord.

Grauw, hard en snel is deze serie. Met kapster Suus gaat de kijker mee door de gevangenispoort en met haar laat hij alle hoop varen. Wil Suus overleven, dan moet ze veranderen in iemand die ze niet wil zijn. Script editor Eva Aben: „Net als je denkt: ik hoop maar dat dit goed komt, wordt het allemaal nog veel erger.” En creative producer Pollo de Pimentel: „Het is de hel en het is de jungle; snoeihard en meedogenloos. Ik vind het bijzonder dat een commerciële zender dit aandurft, een serie die zo rauw en naar is. Dit is het tegenovergestelde van feelgood.”

Isa Hoes speelt de hoofdrol, de nieuweling die min of meer onschuldig in de cel belandt, en partij moet kiezen in een machtsstrijd. Hoes: „Suus is een vrouw die nooit nee heeft gezegd, en die nu opeens nee moet zeggen. Ze komt onbevangen binnen en gedwongen door de omstandigheden wordt ze steeds harder. Wat vooral indruk maakt is dat je nergens veilig bent. Je bent van God en alles verlaten, je moet ogen in je rug hebben.”

De serie wordt op locatie gedraaid, in de voormalige gevangenis Schutterswei in Alkmaar. Hoes: „Dat geeft het wel een extra lading, die sfeer, die geur, de kou. Het besef dat het daar allemaal echt gebeurd is. Maar wij mogen na een draaidag weer lekker naar buiten.”

Celblok H is de Nederlandse versie van de Australische serie Wentworth (zie inzet). Scenarist Eva Aben: „We hebben niet het script vertaald, maar een script geschreven op basis van de tv-beelden. Zo blijven we dichter bij het origineel. In scripts staan vaak nog zinnen en scènes die zijn geschrapt of aangepast, omdat ze niet werkten. Bovendien konden we zo beter de actie vastleggen. Er zitten nogal wat sequenties in, die belangrijker zijn dan de dialogen.”

Welke omslag maakten de makers naar Nederland? De Pimentel: „Dit is niet een realistische serie over het Nederlandse gevangeniswezen. De vrouwen dragen uniforme kleding, terwijl je in Nederlandse gevangenissen je eigen kleding aanmag. Verder komt Suus tussen de veroordeelden terecht, terwijl ze in voorarrest zit. Ook heeft een medegevangene haar kind bij zich. Allemaal ondenkbaar in het echt.” Aben: „Net als in Amerikaanse series, hebben we een eigen wereld gecreëerd, los van de werkelijkheid. Doorgaans moeten Nederlandse series zo realistisch zijn. Dat hebben wij niet nagestreefd.”

Wat is het verschil tussen tv-series over vrouwengevangenissen en over mannengevangenissen? De Pimentel: „Vrouwen zijn veel gemener. Ze vergeten niet zo snel. Terwijl mannen na een vechtpartij weer vrienden kunnen zijn, vechten vrouwen hun vetes uit tot het bittere einde.” Aben: „Mannelijke gevangenen gebruiken seks vaak als machtsmiddel. Vrouwen zoeken in seks vooral de gezelligheid.’’

    • Wilfred Takken